I8ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିରେ ଭକ୍ତି ର ମହତ୍ୱ।

"ଜଗତର ନାଥ, ଭକ୍ତଙ୍କର ବନ୍ଧୁ" —ଓଡିଆ ର ପ୍ରଥମ ପରିଚୟ ସେ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କ ଆଶ୍ରିତ। ପ୍ରତି ଓଡ଼ିଆ ଘରର ରକ୍ଷକ, ବନ୍ଧୁ ,ଭାଇ ,ପ୍ରତି ମା ବାପାଙ୍କ ଗେହ୍ଲା ପୁଅ,ସବୁ ଭଉଣୀର ଭାଇ ସବୁ ଭକ୍ତ ମାନଙ୍କ ର ସ୍ୱାମୀ କୋଟି ଓଡିଆଙ୍କ ମଉଡ ମଣି,ସର୍ବ କରଣ ର କାରଣ ସେହି ବଳିଆର ଭୁଜ ମହାବାହୁ ଙ୍କ ଗୁଣ ଲିଳା ତ ବଡବଡ ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣୀ ପଣ୍ଡିତ ମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ତାଙ୍କ ଲିଳା ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଜଣା।

କେତେ ବେଳେ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତି କୁ ଭୋଗ ଥାଳି ଦେଇ ଆସନ୍ତି ତ କେତେବେଳେ ବଳରାମ ଦାସ କୁ ପଣସ ଗଛରେ ବସେଇ ଆସି ମନ୍ଦିର ରେ ବସି ଯାଆନ୍ତି। ସାଲବେଗ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦାଣ୍ଡ ରେ ରଥ ଅଟକାଇ ରହିବା କଥା ଶୁଣିଛେ।

ଏହି ଉକ୍ତିଟି ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସ୍ୱରୂପକୁ ସର୍ବାଧିକ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ପରିଚୟ କରାଏ। ସେ କେବଳ ଓଡ଼ିଶାର ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର କୋଟି କୋଟି ଭକ୍ତଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଭକ୍ତ ବତ୍ସଳ। ଭକ୍ତ ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼େ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଜଣେ ସତ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ପରି ତାଙ୍କ ମନରେ ସାହସ, ଆଶା ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଜାଗ୍ରତ କରିଥାନ୍ତି। ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ "ଭକ୍ତ ବନ୍ଧୁ" ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ରୂପ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବଦେବୀଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ। ତାଙ୍କର ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଖି ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟି ଉପରେ ସଦା ନଜର ରଖିଥିବାର ପ୍ରତୀକ। ତାଙ୍କର ଖୋଲା ହସ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆପଣାର କରିନେବାର ସନ୍ଦେଶ ଦିଏ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଜାତି, ବର୍ଣ୍ଣ, ଧନୀ, ଗରିବ କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ-ନୀଚର କୌଣସି ଭେଦଭାବ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ସରଳ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକେ, ସେ ତାହାର ଡାକ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣନ୍ତି।

ପୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର କେବଳ ଏକ ମନ୍ଦିର ନୁହେଁ, ଏହା ଭକ୍ତି, ସଂସ୍କୃତି ଓ ସମନ୍ୱୟର ପବିତ୍ର ପୀଠ। ଏଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ହଜାର ହଜାର ଭକ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି। ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ମହାପ୍ରସାଦ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବରେ ବଣ୍ଟନ କରାଯାଏ। ଏହା ଆମକୁ ସମାନତା, ଭ୍ରାତୃତ୍ୱ ଓ ମାନବତାର ମହାନ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ। ଏହି ପରମ୍ପରା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତେ ସମାନ।

ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବର୍ଷକୁ ଥରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ରଥରେ ବିଜେ କରନ୍ତି। ଏହି ଯାତ୍ରାର ଗଭୀର ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି—ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି। ଭକ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରାନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଅସୀମ କରୁଣା ଓ ଭକ୍ତବତ୍ସଳତାର ପ୍ରତୀକ।

ଓଡ଼ିଆ ଭକ୍ତି ସାହିତ୍ୟରେ ସାଲବେଗ, ବଳରାମ ଦାସ, ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ, ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସ ଓ ଅନେକ ସାଧକ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କରୁଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ସାଲବେଗଙ୍କ କାହାଣୀ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଜାତି କିମ୍ବା ଧର୍ମର କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ। ଭକ୍ତି ହିଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପରିଚୟ। ଭକ୍ତର ଆନ୍ତରିକ ଡାକରେ ସେ ସଦା ସାହାରା ଦିଅନ୍ତି।

ଏକଦା ଓଡିଶା ର କଂଗ୍ରେସ ସରକାର ଠାକୁର ରାଜା ଙ୍କୁ ରଥ ଯାତ୍ରା ସେବାରୁ ଦୁରେଇ ଦେବାକୁ ବୃଥା ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲା ଆଉ ତା ପରିଣତି

ରେ ସମସ୍ତ ଙ୍କୁ ହାର ମାନିବାକୁ ହୋଇଥିଲା।

୧୯୭୨ ମସିହାରେ, ତତ୍କାଳୀନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନନ୍ଦିନୀ ଶତପଥୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ନୂତନ ଭାବେ ଗଠିତ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ରଥଯାତ୍ରାର ହେଉଥିବା ବିଳମ୍ବକୁ ବାହାନା କରି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ସାରଣୀ କଡ଼ାକଡ଼ି ଭାବେ ଲାଗୁ କରିବାକୁ ପ୍ରଶାସନିକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାମା ଜାରି କଲେ l

ଯାତ୍ରା ଦିନ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଏକ ଜରୁରୀ ରାଜନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ବିମାନ ଯାତ୍ରା ଥିବା ଦର୍ଶାଇ ପ୍ରଶାସନ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରଭୂ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପାରମ୍ପରିକ ରୀତିନୀତିକୁ ବଦଳାଇ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୀଘ୍ର ସାରିବାକୁ ନିର୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା l

ଗଜପତି ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଛେରା ପହଁରା ସେବାରୁ ହଟାଇ ନୀତିକାନ୍ତିରେ ଏକ ନୂଆ ପ୍ରୟୋଗ କଲେ l

ଏହି ତରବରିଆ ପଦକ୍ଷେପ ଯୋଗୁଁ ଗଜପତି ମହାରାଜା ଦିବ୍ୟସିଂହ ଦେବ (ଯିଏ ସେତେବେଳେ ମାତ୍ର ୧୯ ବର୍ଷର ଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ସିଂହାସନ ଆରୋହଣ କରିଥିଲେ) ଙ୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ କେତେକ ପାରମ୍ପରିକ ବିଧିକୁ କ୍ଷମତା ନିଶା ରେ ଚୁର ନନ୍ଦିନୀ ପାଦରେ ଦଳି ଦେଲେ l

ରଥ ପୂର୍ବ ଦିନରୁ ରାଜା କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ନିଜ ଘରେ କବାଟ କିଳି ଶୋଇଲେ l ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଚାରା ହିଁ ନଥିଲା। ପୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ରେକର୍ଡ ଏବଂ ପ୍ରଚଳିତ ପାରମ୍ପରିକ ଇତିହାସ ଅନୁଯାୟୀ,

ରଥଯାତ୍ରା ଦିନ ଶ୍ରୀ ସୁଦର୍ଶନ, ପ୍ରଭୁ ବଳଭଦ୍ର ଓ ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପହଣ୍ଡି ଶେଷ ହେବା ପରେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ରଥରେ ବିଜେ କରି ସାରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପହଣ୍ଡି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସେ ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥର 'ଚାରମାଳ' (ରଥକୁ ଚଢ଼ିବା ପାଇଁ ବନ୍ଧାଯାଇଥିବା କାଠର ପାହାଚ) ଉପରକୁ ଉଠୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ୍ ଅଟକି ଗଲେ। ସେବାୟତମାନଙ୍କ ଶତ ଚେଷ୍ଟା ସତ୍ତ୍ୱେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ଟିକିଏ ବି ଘୁଞ୍ଚାଇ ପାରିନଥିଲେ।

ନନ୍ଦିନୀଙ୍କ ନିର୍ଦେଶରେ ସମସ୍ତ ନୀତିକାନ୍ତି ଠିକ ସମୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ସେବାୟତ ଓ ହଜାର ହଜାର ଭକ୍ତଙ୍କ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ପରିଶ୍ରମ ସତ୍ତ୍ୱେ ମହାପ୍ରଭୁ ରହସ୍ୟଜନକ ରଥକୁ ବିଜେ କରି ନଥିଲେ l

ପ୍ରଭୁ ଚାରମାଳ ଉପରେ ଅଟକି ରହିବାର କିଛି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ହଠାତ୍ ପୁରୀ ଆକାଶରେ କଳାହାଣ୍ଡିଆ ମେଘ ଘୋଟି ଆସିଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଘଡ଼ଘଡ଼ି ସହ ଝଡ଼-ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଫଳରେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ l ସକାଳୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ (ପ୍ରାୟ ୧୦ ଘଣ୍ଟା) ସବୁ ନୀତି ଅଟକି ରହିଥିଲା l

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବିଲେ ସେବାୟତ ମାନେ ଜାଣି ଶୁଣି ଏମିତି କରୁଛନ୍ତି l ତେଣୁ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ବରିଷ୍ଠ ସାହିତ୍ୟିକ ତଥା ପୂର୍ବତନ (ICS)ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀ ଙ୍କୁ ସେବାୟତଙ୍କୁ ପଇସା ଦେଇ ମନେଇବା ପାଇଁ ପଠାଇଲେ l ତାହାବି ହେଲା l ପରିସ୍ଥିତିରେ କୌଣସି ଉନ୍ନତି ଆସି ନଥିଲା lପୂର୍ବବତ ଚାର ମାଳ ଉପରେ ଅଟକି ରହିଥିଲେ ମହାପ୍ରଭୁ ବଳିଆର ଭୁଜ l

ସେହି ସମୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ OAS ଅଧିକାରୀ ଶ୍ରୀ ରବି ନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ଉପ-ପ୍ରଶାସକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥାଆନ୍ତି ସେ ମନ୍ଦିରର ଦୈନନ୍ଦିନ ନୀତିକାନ୍ତି ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସିଧାସଳଖ ତଦାରଖ କରୁଥିଲେ। lସେ ଯାଇ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ ଏ ହେଉଛନ୍ତି ଭାବଗ୍ରାହୀ ଭାବର ଠାକୁର lଲୀଳା କରୁଛନ୍ତି l ଅଭିମାନ କରିଛନ୍ତି lଆପଣ ତାଙ୍କ ନୀତିକାନ୍ତି ରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରି ତାଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ସେବକ ଗଜପତି ମହାରାଜାଙ୍କୁ ସେବାରୁ ଦୁରେଇ ରଖିଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ବୋଧେ ଏମିତି ଅଚଳବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି l ତାଙ୍କୁ ଡାକିବାର ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ l ସବୁ ସମାଧାନ ହେଇଯିବ l

ରବିବାବୁ ରାଜପ୍ରସାଦ ଯାଇ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଘଟଣା ସମ୍ପର୍କରେ ଜଣାଇ ରଥକୁ ଆସିବାକୁ ବିନିତ ଅନୁରୋଧ କଲେ l

ବ୍ୟଥିତ ମହାରାଜା ସତେ ଯେପରି ଚାତକ ପରି ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ l ଯେମିତି ଲୁଗାଟିଏ ପିନ୍ଧି ଗାମୁଛା କାନ୍ଧରେ ପକାଇ ବସିଥିଲେ ସେମିତି, ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ଦଉଡ଼ି ଦଉଡ଼ି ଆସି ଚାରମାଳ ଉପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପଛ ପଟୁ କୁଣ୍ଢେଇଧରି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ କାନରେ ଫୁସୁ ଫୁସୁ କଣ ଦିପଦ କହିଦେଲେ l

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ଧ୍ବନୀରେ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହେଲା ବଡ଼ ଦାଣ୍ଡ l

ବାହୁଟି ସେବକ, ପିଠିଆ ସେବକ, ପେଟିଆ ସେବକ,ଗୋଡୁଆ ସେବକ ଆନନ୍ଦରେ ହରିବୋଲ ଦେଲେ, ବଳ ଲଗାଇଲେ l ଏକା ଥରେ, ଏମିତି ଲାଗିଲା ପ୍ରଭୁ ସତେକି ଡେଇଁ ପଡ଼ି ଆସନରେ ବିରାଜମାନ କରିଗଲେ l

ଡାହୁକ ଡାକ ଦେଲା “ହୋ ଭଗତେ,ହୋ ”

ରଥ ଟଣା ହେଲା। ସତରେ ତୁ ଭକ୍ତ ର ଭାବରେ ବନ୍ଧା। ଗଜପତିଙ୍କ ମାନ ରକ୍ଷା କଲେ ପ୍ରଭୁ l ପାରମ୍ପରିକ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ସେବା ପୁନଃପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବା ପରେ ହିଁ ରଥ ଶେଷରେ ବିନା କୌଣସି ବାଧାରେ ଆଗକୁ ଗଡ଼ିଥିଲା ଏବଂ ଉତ୍ସବଟି ଏକ ଅଭୂତପୂର୍ବ ପ୍ରଶାସନିକ ସଙ୍କଟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଗଲା । ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହା ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଐତିହାସିକ ଉଦାହରଣ ହୋଇ ରହିଛି, ଯାହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପରମ୍ପରା ସର୍ବଦା କ୍ଷମତା ଠାରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ।

ଜୀବନରେ ଅନେକ ସମୟରେ ମଣିଷ ନିଜକୁ ଏକା ମନେ କରେ। ଦୁଃଖ, ବିଫଳତା, ନିରାଶା ଓ ବିପଦ ତାଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦିଏ। ସେହି ସମୟରେ ଯଦି ଭକ୍ତ ଅନ୍ତରରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ତେବେ ତାଙ୍କ ମନରେ ଏକ ନୂତନ ଆଶାର ଆଲୋକ ଜଳିଉଠେ। ପ୍ରଭୁ ସବୁବେଳେ ସମସ୍ୟାକୁ ଦୂର କରିଦେବେ ବୋଲି ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସେହି ସମସ୍ୟାକୁ ସାମ୍ନା କରିବାର ଶକ୍ତି ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଏହା ହିଁ ଜଣେ ସତ୍ୟ ବନ୍ଧୁର ଲକ୍ଷଣ।

ଭକ୍ତ ବନ୍ଧୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଆମକୁ ନମ୍ରତା, ସହନଶୀଳତା, ପ୍ରେମ, କ୍ଷମା ଓ ସେବାର ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି। ମଣିଷର ପ୍ରକୃତ ମହତ୍ତ୍ୱ ତାହାର ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାହାର ସଦାଚାର, ଦୟା ଓ ଭକ୍ତିରେ ରହିଛି। ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରେମ ଓ କରୁଣା ରହିଛି, ସେଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାସ ରହିଛି।

ଭକ୍ତ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାର ଏବେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ପ୍ରମାଣ ଅଛି। କିଛି ବର୍ଷ ତଳେ ଯେତେବେଳେ ମହିଳା ମାନଙ୍କୁ ରଥ ଉପରକୁ ଚଢିବା ମନା ହୋଇଥିଲା ।ସେ ସମୟରେ ଜଣେସେବକ ଘର ଝିଅ ରଥ ଉପରକୁ ଯିବା ଘଟଣା ବିବାଦ ପୂର୍ଣ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିଶିକାନ୍ତି ରେ ବିଳମ୍ବ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା। ସେସମୟର କିଛି ବିଦେଶୀ ଭକ୍ତ ଆସି ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ ଗଡ଼ିଯାଇଥିଲେ।ଆଉ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଭଗବାନ ଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ମାନିନେଲୁ ତତେ ରେ ସତରେ ତୁ ଭକ୍ତ ର ଭାବରେ ବନ୍ଧା।

ଆଜିର ବ୍ୟସ୍ତ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାମୟ ଜୀବନରେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅଧିକ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ। ସେ ଆମକୁ ମଣିଷକୁ ଭଲ ପାଇବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଓ ସତ୍ୟର ପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କଲେ ମନରେ ଶାନ୍ତି, ଭକ୍ତି ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ।

ଶେଷରେ କୁହାଯାଇପାରେ, ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ କେବଳ ଜଣେ ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି; ସେ ଭକ୍ତର ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ବନ୍ଧୁ, ଦୁଃଖର ସହଯାତ୍ରୀ, ଆଶାର ପ୍ରଦୀପ ଓ ମାନବତାର ମହାନ ପ୍ରତୀକ। ତାଙ୍କ ଶ୍ରୀଚରଣରେ ଅତୁଟ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ଜୀବନର ପଥରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ ଜୀବନ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶାନ୍ତିମୟ ଓ ସଫଳ ହୋଇଉଠେ। ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭକ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୂର୍ତ୍ତ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ—"ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ, ହେ ଭକ୍ତ ବନ୍ଧୁ, ସଦା ଆମ ଜୀବନର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ହୋଇ ରୁହନ୍ତୁ।

Jagannath sanskritite valti ra mahattow

ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିରେ ଭକ୍ତି ର ମହତ୍ୱ