चार वर्षांची ते लेकरू…
जिला अजून शब्दही नीट बोलता येत नसतील, जिला आईच्या कुशीत सुरक्षित वाटायला हवं होतं, जिला जग म्हणजे फक्त प्रेम, खेळ आणि निरागसता वाटत असणार… तिच्यावर अत्याचार झाला. आणि मग तिला दगडाने ठेचून मारलं गेलं.

हा केवळ गुन्हा नाही… ही आहे राक्षसी प्रवृत्तीची परिसीमा.पण प्रश्न इथेच संपत नाही.---
खरा प्रश्न इथून सुरू होतो —आपण माणूस आहोत का राक्षस? आजही आपण चर्चा करतो —
“तो कोणत्या जातीचा?”
“कोणत्या धर्माचा?”
किती भयावह आहे हे!
एका चिमुकलीच्या वेदनेतही आपण राजकारण शोधतो… एका निष्पाप जीवाच्या मृत्यूतही आपण मतांचं गणित मांडतो… लाज वाटली पाहिजे आपल्याला. बलात्काऱ्याला ना जात असते, ना धर्म. त्याची ओळख एकच म्हणजे — तो राक्षस ????
पण आपण? आपण मात्र अजूनही आपल्या सोयीचे रंग लावतोय या रक्तावर. काही दिवस आपण सोशल मीडियावर पोस्ट टाकू, मोर्चे काढू, घोषणाबाजी करू…केंडल मार्च करू,
आणि मग? मग पुन्हा सगळं शांत.
पुन्हा एक नवीन घटना…
पुन्हा तीच प्रतिक्रिया…
आणि पुन्हा विस्मरण.
कारण आपल्याला सवय झाली आहे. बलात्कार, हत्या, अन्याय —
ह्या आता फक्त “बातम्या” झाल्यात…त्या “जखमा” राहिलेल्या नाहीत.
*आता प्रश्न थेट राज्यकर्त्यांना आणि प्रशासनाला *
तुमच्या कायद्याची भीती गुन्हेगारांना का वाटत नाही? महिला सुरक्षा ही फक्त घोषणांपुरती का मर्यादित आहे? महिला आयोग, पोलीस यंत्रणा, न्यायव्यवस्था —हे सर्व कागदावरच का जिवंत आहेत?
अजून किती बळी हवेत तुम्हाला?
किती अजून निष्पाप जीवांची राख होईल तेव्हा तुम्ही जागे व्हाल?
फास्ट-ट्रॅक कोर्ट्स कुठे आहेत?
कठोर शिक्षा कुठे आहेत?
गुन्हेगारांना राजकीय संरक्षण का मिळतंय?
जर कायदा वेळेवर, कठोर आणि निष्पक्षपणे काम करत नसेल, तर तो केवळ एक दिखावा आहे — न्याय नाही अन्याय आहे , कारण याला राज्यव्यवस्था जबाबदार आहे.

*आणि समाजालाही एक आरसा —*

तुम्ही नेत्यांना प्रश्न विचारत नाही,
कारण तुम्हीच त्यांना अंधपणे पाठिंबा देता. तुमच्यासाठी जात, धर्म, पक्ष —हे एका मुलीच्या जीवापेक्षा मोठं आहे का?
जर उत्तर “हो” असेल

तर आपण सगळे दोषी आहोत. आपला समाज आपल्याच संस्कृतीत हतबल झालाय बेडर राजकारणी आणि त्यांनी ठेवलेली किंवा पोसलेली रखेल न्यायव्यवस्था सर्व सामान्य माणसाला न्याय देऊच शकत नाही. आपण महाराष्ट्रात संतंभूमीत राहतो की धर्माच्या जातीच्या राजकारणात कोणत्या संस्कृतीचे अनुकरण करतो हा प्रश्न समोर आ वासून उभा आहे.

आज प्रत्येक आई घाबरली आहे. प्रत्येक वडिलांच्या मनात असुरक्षिततेची छाया आहे. कारण *प्रत्येकाच्या मनात एकच प्रश्न —*
“उद्या माझ्या लेकराबरोबर असं झालं तर?”

*त्या चिमुकलीला न्याय मिळेल की नाही, हे काळच ठरवेल…पण तिच्या बलिदानातून आपण काही शिकलो नाही, तर तिचा मृत्यू ही व्यर्थ ठरेल. ही वेळ आहे जागे होण्याची आणि भावनापलीकडे जाऊन कृती करण्याची. प्रश्न विचारण्याची. जबाबदारी निश्चित करण्याची.आणि सर्वात महत्त्वाचं — मानवता पुन्हा जिवंत करण्याची.*

छोट्या देवदूताला भावपूर्ण श्रद्धांजली… तुझं दुःख शब्दात मावत नाही बाळा…पण यावेळी जनता शांत बसणार नाही —बसू नये.
कारण आता जर आम्हीही गप्प बसलो, तर पुढचा क्रमांक कदाचित आपल्या घरचा असेल.

महाराष्ट्राचा बिहार होऊ घातलाय नव्हे तर झालाय परंतु महिला सक्षमीकरणाच्या गप्पा मारणाऱ्या सरकारला लाज वाटत नाही आरक्षणाच्या मुद्द्यावर मोर्चा काढणारे नालायक सरकार लहान मुलींचे बळी घेताना कोठे झोपलेले असते . नवले पुलावर जमलेल्या लोकांना पोलिसांचा लाठीमार हीच का महिलांची सुरक्षा ? बदलापूर , अहिल्यानगर, पिंपरिचिचंवड, पुणे आणि आता नसरापूर अशा अनेक घटनांनी महाराष्ट्र हादरला आहे मग हे सरकार जिवंत कसे हाच प्रश्न पडतो. यांची नैतिक जबाबदारी मेलेली आहे का यांच्या भावना जळाल्या आहेत का ? यांच्या मुलींबरोबर अशा घटना घडायला हव्यात तेव्हा यांचे मातृप्रेम आणि पितृप्रेम जागे होईल का ? तेंव्हा यांच्यातील आई आणि बाप जिवंत होईल का? हे सरकार महिलांसाठी काहीही करू शकत नाही हे तितकेच सत्य आहे. १५०० रुपये देऊन महिला विकत घेणाऱ्या सरकारची मनोवृत्ती किती भयानक आहे याचा हा जळजळीत भय दाखविणारा आरसा आहे हा ---

एवढेच काय तर जनता आता दांभिक झालीय, मनुवाद्यांच्या प्रोत्साहाने ती षंढ झालीय, जाती धर्माचा मुखवटा घालून अंध झालीय. ज्यांच्या सुरक्षेसाठी महिला आयोग स्थापन केला जातो त्याच महिला आयोगाच्या अधिकाऱ्यांनी जनतेची नव्हे तर राज्यकर्त्यांची नस आणि नस दाबली आहे. समाज कोणत्या वास्तविकेत जगतो आहे. का आपण एवढे गप्प आहोत कारण गेल्या दहा ते बारा वर्षात या नालायक सरकारने तुमचे जगणे मुश्किल करून सोडलेले आहे तुम्हाला रस्त्यावर उतरता येणार नाही याची काळजी घेतली आहे . लोकशाहीचा गळा घोटंत असताना जनता निष्क्रीय करून आपल्या खुर्ची साठी न्यायव्यवस्था ही आपली रखेल करून ठेवली आहे , तुम्हाला आम्हाला आता न्याय मिळणे कठिण आहे. आता फक्त तुम्हाला सरकारच्या विरोधात उभे राहील जनतेने जनतेच्या हितासाठी चालवलेले राज्य पुन्हा उभे करावे लागेल तुमची सुरक्षितता तुम्हाला पुन्हा हक्काने प्रस्थापित करावी लागेल आणि एका क्रांतिकारी निर्णयाची आज खरी गरज आहे असे दिसते. तेव्हा अरे माणसा माणसासाठी जिवंत हो, जागा हो आणि स्वतःच्या हक्कासाठी स्वतःच्या रक्षणासाठी लढायला तयार हो हाच एकमेव संदेश मी या माध्यमातून देऊ शकते

-©®
-अभिलाषा देशपांडे

निर्दोष बालिकेचा मृत्यू आणि जिवंत समाजाचा अंत

ही केवळ एका चिमुकलीची हत्या नाही… हा आहे आपल्या समाजाच्या आत्म्याचा, आपल्या माणुसकीचा निर्घृण खून