निसर्गावर अत्याचार

परवाचे व कालचे उत्तराखंड आणि हिमाचल प्रदेश मधली निसर्गाचे प्रकोपाचे भयानक रूप पाहून मन अगदी द्रवून गेले.

मानवा तुझे अत्याचार निसर्गानं किती सहन करतच रहयाचे.मग कधीतरी तो

पलटून वार करणारच.देवाच्या दारी जावून तुला पंचतारांकित सुविधा व खाणेपिणे हवे.तुम्हीच बोलता be like Roman when u r in roam.मग देवाच्या दारी का नाही राहत साधे आणि सात्विक.का नाही जपत पावित्र्य.त्यासाठी तेथील लोक निसर्गावर घाला घालून तुमच्या साठी पंचतारांकित सोयी उभ्या करतात.त्यासाठी किती वृक्षतोड आणि पहाड तोड करावी लागत असेल याची कल्पना सुद्धा करवत नाही.हा निसर्गावर केलेला मानवी अत्याचार नाही का?

मानवा आता तरी शहाणा हो.

निसर्गाशी एकरूप होऊन रहा.

नेसर्गिक साैंदर्य आणि संपन्नता जप

नाहीतर त्याच्या भयंकर प्रकोपला तयार राहा.

ह्या वरून मला माझ्या दोन कवितांची आठवण झाली.ग्लोबल वॉर्मिग आणि निसर्ग. आधीच केलेल्या आहेत.

कविता

निसर्गरुपी सुंदर महाल,

धरतीला हिरवे वस्त्र बहाल.

प्राण्यांना उबदार घरकुल,

खाद्यपेयांची केली रेलचेल.

प्राणिमात्र जाहले खुशाल,

मानवास नाही ते मनवल.

मनाला पण नाही भावल,

हिरव वस्त्र धरतीच फेटल.

त्यावर काँक्रीटच् जग उभारल,

सागरास मागे रेटला.

आपल साम्राज्य उभारल,

त्याचच त्याला अप्रूप वाटलं.

निसर्गाच मन थरारल,

रौद्र रूप धारण केलं.

धरती चे अंग शाहरल,

सागराने सर्वावर पाणी फिरवल.

मानवाचं मन कापलं,

मनात भय वाटलं.

सारंच लटपटायला लागलं,

पण काय कराव नाही कळलं.

सौ मेधा भिडे.