त्या दिवशी पाऊस असामान्य होता. आकाशात एकही ढग नव्हता, तरीही रिमझिम पाऊस पडत होता. कॉलेजमधून येताना मी नेहमीच्या रस्त्याने आले. पण आज रस्त्याच्या कडेला एक जुना, हिरवट रंगाचा लाकडी दरवाजा होता.

तो दरवाजा इथे नव्हता. मी गेली 3 वर्षे इथून जाते. कुतूहलाने मी जवळ गेले. दरवाजावर धूळ होती आणि एक गंजलेली पितळी कडी. आतून हलकासा सोनेरी प्रकाश येत होता.

मन म्हणालं "वेडी आहेस का? नको जाऊ". पण कुतूहलाने मी कडी ढकलली.

आत पाय टाकताच थंड वाऱ्याचा झोत आला. डोळे मिटले आणि उघडले... आणि जग बदललं.

समोरचं शहर माझंच होतं... मुंबई. पण सगळं वेगळं. इमारतींवर मोठमोठे concert चे पोस्टर्स होते. रस्त्यावर प्रत्येकाच्या हात गिटार, कॅमेरा, डायरी होती. लोक घाईत होते, पण चेहऱ्यावर समाधान होतं.

मी घरी आले. दार उघडलं. आई स्वयंपाकघरात गाणं गुणगुणत होती. बाबा सोफ्यावर बसून म्हणाले, "अगं अन्वी, लवकर आवर. तुझा live show 1 तासावर आहे. सगळी तिकिटं sold out झाली आहेत."

माझ्या अंगावर काटा आला.
मी बाथरूमच्या आरशात बघितलं. मीच होते. पण माझे केस खांद्यापर्यंत, कानात मोठे earphone आणि गळ्यात ओळखपत्र - "Anvi Sharma, Lead Vocalist".

पाय लटपटले.
बाहेर पडताना एक पांढरे केसांची आजी मला भेटली. ती हसून म्हणाली, "बेटा, घाबरू नकोस. हा समांतर जगाचा आरसा आहे. प्रत्येक मोठ्या निर्णयानंतर विश्व दोन भागात फुटतं.

तू 11वीला Science घेतलीस. म्हणून त्या जगात तू Engineer आहेस. सुरक्षित, पण आतून रिकामी.
आणि इथे... तू 11वीला Arts + Music घेतलं. म्हणून इथे तू Singer आहेस. अपयशाची भीती आहे, पण जगण्याचा आनंद आहे."

माझ्या डोळ्यातून टपकन पाणी आलं. कारण हे स्वप्न मी 5 वर्षांपूर्वी "लोक काय म्हणतील" म्हणून मारून टाकलं होतं. इथे मी स्टेजवर होते. हजारो लोक माझं नाव घेत होते. आई-बाबा पहिल्या रांगेत डोळ्यात पाणी घेऊन टाळ्या वाजवत होते.

रात्री परत येताना आजी म्हणाली, "लक्षात ठेव मुली. आरसा फक्त दाखवतो. जगायचं मात्र तुलाच आहे. दुसऱ्या जगात पळून जाऊ नकोस. आपल्या जगातच नवीन दरवाजा बनव."

मी डोळे मिटून दरवाजा ओलांडला. बाहेर पाऊस थांबला होता. रस्ता कोरडा होता.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी मी पहिल्यांदा गिटारचे क्लास जॉईन केले. संध्याकाळी पहिलं गाणं रेकॉर्ड करून YouTube वर टाकलं.

कारण मला कळलं...
समांतर जग आपल्याला दुसरं आयुष्य देत नाही.
ते फक्त एक आरसा आहे.
जो आपल्याला विचारतो - "तुझ्यातली दुसरी तू काय करतेय? आणि तू इथे का थांबली आहेस?"

आणि उत्तर आपल्यालाच द्यायचं असतं. ✨

-अभिलाषा देशपांडे

"समांतर जगाचा आरसा"

दिनांक- २८-७-२६