ଏକ ସୁନ୍ଦର ସହରର ନିକଟସ୍ଥ ଏକ ଗ୍ରାମ, ଯାହାକି ଏକର ଏକର ଜମିର ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ପରିବେଶରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅର୍ଦ୍ଧଶତାଧିକ ଘର, ପାଖାପାଖି ୫୦୦ରୁ ୭୦୦ ଲୋକଙ୍କୁ ନେଇ ସେ ଗ୍ରାମ। ହେଲେ ଗ୍ରାମର ମାଲିକ କେବଳ ଜଣେ। ବହୁତ ଭଲ ତଥା ସଜ୍ଜନ ବ୍ୟକ୍ତି ସେ, ଯିଏକି ଜଣେ ମାରୱାଡ଼ି ବ୍ୟକ୍ତି, ନାମ ତାଙ୍କର ସୀତାରାମ। ସେମାନେ ତିନି ଭାଇ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରୁ ଜଣେ ବିବାହ ନ କରି ନିଜ ଦେଶରେ ରହିଲେ, ଆଉ ଜଣେ କେବଳ ବ୍ୟବସାୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ। ଜମିବାଡ଼ି କିଣାବିକା କରିବାରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସମୟ ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସୀତାରାମ ବିବାହ କରି ସେ ଗ୍ରାମରେ ରହିଲେ। ପିଲାଛୁଆ କହିଲେ, ତାଙ୍କର ଛଅ ଝିଅ ଓ ଦୁଇ ପୁଅ ମିଶି ଆଠ ସନ୍ତାନ। ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନାମ ଶ୍ରୀମାଦେବୀ। ସ୍ୱାମୀ ଜଣେ ସଚ୍ଚୋଟ, ଆଗ-ପଛ, ଭୂତ-ଭବିଷ୍ୟତ କଥା ଚିନ୍ତା କରି ଚଳିବା ମଣିଷ, ହେଲେ ସ୍ତ୍ରୀ? ତାଙ୍କର ପଇସା ଉଡ଼ାଇବାରେ ଖୁବ ଆନନ୍ଦ। ପିଲାଛୁଆଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନ ଥିଲା। ଯିଏ ଯେଉଁ ବାଟରେ। ବାପାଙ୍କ ଘରେ ଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ନିରୀହ ଶିଶୁ, ହେଲେ ତାଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ମାଆଙ୍କୁ ସେତେ ଡରୁ ନ ଥିଲେ। ତଥାପି ଆଠ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଭିତରୁ ଦୁଇ ଜଣ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଦେଶରେ ନିଜ ବଡ଼ ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ରହି ନିଜ ବାଲ୍ୟ ଜୀବନ ଅତିବାହିତ କରିନେଲେ। ବାକି ପାଞ୍ଚ ଭଉଣୀ ଅଳ୍ପ ପାଠ ପଢ଼ି ଘରେ ରହିଲେ। ବାକି ରହିଲେ ତାଙ୍କ ସାନ ପୁଅ, ଯିଏକି ଭାରି ଦୁଷ୍ଟ। ତଥାପି ସମୟର କରାଳ ଘାତରେ ଘାଣ୍ଟି ହୋଇ ବାପାଙ୍କ ଅସୁସ୍ଥତାକୁ ଅନୁଭବ କରି ସେ ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ୍ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିନେଲେ। ବଡ଼ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଦେଶରୁ ଆସିଲା ମାତ୍ରକେ ଜଣ ଜଣ କରି ଚାରି ଭଉଣୀ ଓ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ବିବାହ କରି ତାଙ୍କୁ ଏକ ସଂସାର ଭିତରେ ବାପା ବାନ୍ଧିଦେଲେ।

ଦିନ ପରେ ଦିନ ଗଡ଼ି ଚାଲିଲା। ତାଙ୍କର ସପ୍ତମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ବର ଖୋଜା ଚାଲିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ହଠାତ୍ ସୀତାରାମଙ୍କ ଦେହ ବହୁତ ଖରାପ ହୋଇଗଲା, ସେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ। ଘର ଲୋକ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ନିଜ ଅର୍ଦ୍ଧାଧିକ ଜମିକୁ ବନ୍ଧକ ରଖିଲେ, ତଥାପି ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଛୁଆମାନେ ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଧିରେ ଧିରେ ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତି ଆହୁରି ଶୋଚନୀୟ ହେବାକୁ ବସିଲା। ମା’ ବୁଦ୍ଧି ବଣା ହୋଇ ନିଜ ସବୁ ଜମି ସହ ରହୁଥିବା ଘରକୁ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧକ ରଖି ଦେଲେ। ବଡ଼ ପୁଅ ବାହା ହୋଇ ନିଜ ଶାଶୁଘର ଗାଁରେ ହିଁ ଚିର ଦିନ ପାଇଁ ଘର କରି ରହି, ସେଠି ହିଁ ନିଜ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ସାନ ପୁଅ ନିଜ ମା’, ଦୁଇ ଭଉଣୀ, ସ୍ତ୍ରୀ ତା’ ସହ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଝିଅକୁ ନେଇ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରେ ଦୁଇଟି ଘର ଭଡ଼ା ନେଇ ରହିଲେ। କିଛି ଦିନ ଭିତରେ ନିଜ ଭଉଣୀର ବାହା କରାଇଲେ, କନ୍ୟାଦାନ ସାନଭାଇ-ଭାଉଜଙ୍କ ହାତରୁ କରାଗଲା। ତାଙ୍କ ବାହା ପରେ ମା’ ମଧ୍ୟ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ। ସାନ ଭଉଣୀ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଖାତିର୍ ନ କରି, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଜଣଙ୍କୁ ବାହା ହୋଇ, ନିଜର ଏକ ସଂସାର କଲା।

କିଛି ଦିନ ପରେ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଏକ ଚିଠି ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା। ଜମି ଓ ଘର ମୁକୁଳେଇ ପାରି ନ ଥିବାରୁ ତାହା ଚିର ଦିନ ପାଇଁ ହାତୁ ଚାଲିଗଲା। ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଲେ। କିନ୍ତୁ କିଛି ସମୟ ପରେ ଆଠ ଜଣ ଯାକ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ନିଜ ପରିବାର ସଂସାର ଭିତରେ ବୁଡ଼ି ସେ କଥା ବିସ୍ମରି ଗଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ସନ୍ତାନ-ସନ୍ତତି ହେଲେ, ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କ ପରିବାର ବଡ଼ ହେଲା। କିଛି ବର୍ଷ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର ସହ ସୁସମ୍ପର୍କ ରଖିଲେ। କିଏ ହୃଦୟରୁ, ହେଲେ ଆଉ କିଏ ସ୍ୱାର୍ଥରୁ। ଏକାନ୍ନ ପରିବାରଟି ବହୁନ୍ନ ପରିବାରରେ ବିଭାଜିତ ହେଲା।

ଆଠ ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କ ଭିତରେ ଯେଉଁ ସାନ ଭାଇ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚାରି ଝିଅ। ସେ ସବୁଠାରୁ ଦୟାଳୁ ତଥା ଭାବୁକ ଥିଲେ। ଏ କଥା ସତ ଯେ ସେ ପିଲାବେଳରେ ଭାରି ଦୁଷ୍ଟ ତଥା ଚଗଲାମୀ ପ୍ରକୃତିର ଥିଲେ। ସେ ଗୁଣ ତାଙ୍କର ବାହା ହୋଇ ଚାରି ଝିଅ ସନ୍ତାନର ପିତା ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୋଇ ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏ ସବୁ ଭିତରେ ତାଙ୍କର ସେ କୋମଳ ହୃଦୟ, ଯେଉଁ ହୃଦୟ ଭିତରେ ସ୍ତ୍ରୀ-ଝିଅମାନଙ୍କ ସହ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ତଥା ଶ୍ୱଶୁର ଘରର ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେ ରଖିପାରିଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟ ଜିଣି ପାରିଥିଲେ।

ସେ ମଣିଷ କେବଳ ଘର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ସାରା ସମାଜ ପାଇଁ କୋମଳ ତଥା ସୁହୃଦୟ ବ୍ୟକ୍ତି। ପରିବାର ଭିତରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ରହୁଥିଲେ ସ୍ତ୍ରୀ ତଥା ଝିଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ସୁଖଠୁ କମ୍ ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ କଥାରେ ଅଛି ଭଲ ଲୋକର ସମାଜରେ ଶତ୍ରୁ ଥାଏ ତଥା ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥାଏ। ଅଦିନିଆ ତୋଫାନ ଦିନେ ସେ ଘରକୁ ପଶି, ଭାରି ନିଷ୍ଠୁର ପ୍ରକୃତିର ନିଜକୁ ସାଜି ସେ ଘରର ସୁଖ-ଶାନ୍ତି, ଶଙ୍ଖା-ସିନ୍ଦୂର, ସ୍ନେହ-ବାତ୍ସଲ୍ୟ ସବୁ କିଛି ଛଡ଼ାଇ ନେଲା। ପାରିବାରକୁ ବେସାହାରା କରି, ହୃଦ୍‌ଘାତରେ ସେ ଚାଲି ଗଲେ ଆରପାରିକୁ।
ଯେଉଁ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ,ଶଳା-ଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ । ସେମାନେ ଆସି ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ସେଠି ଲୋତକ ଗଡ଼ାଇ ଚାଲି ଗଲେ ସେଠାରୁ ।
ବାପା-ମା’ଙ୍କ ବଳରେ ସେ ଦିନ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିଲା ସେ ଅଳ୍ପ ବୟସ୍କ କୋମଳମତି ଝିଅ ନିଜ ଚାରିଝିଅଙ୍କ ଚେହେରା ଦେଖି ହୃଦୟକୁ ପଥର କରି , ଦିନ-ରାତି ପରିଶ୍ରମ କରି , ଭୋକରେ , ଶୋଷରେ ରହି , ଝିଅ ମାନଙ୍କୁ ମଣିଷ କଲା । ହେଲେ ସେ ଦିନ ଯେଉଁମାନେ (ଭାଇ-ଭଉଣୀ -ଦିଅର - ନଣନ୍ଦ ) ମୁହଁ ମୋଡ଼ି ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ , ଆଜି ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ନଇ ଯାଇଛି , ସମସ୍ତେ ଆଜି ଆସି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି, ଏହା କହି ତମେ ଜଣେ ଭାରି ବଳବାନ ମଣିଷ । ତମେ ଆଜି ଏହା ପ୍ରମାଣ କରିଦେଉଛି , ପୁରୁଷ ଠୁ ନାରୀ ଢେର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ।
ସତରେ ଶତ ପ୍ରଣାମ ସେ ନାରୀକୁ ତଥା ଶତ ଧିକ୍କାର ଆଜିର ଏ ଦୋମୁହାଁ ପରିବାରକୁ ।

ଝାରସୁଗୁଡ଼ା
ଦୂରାଭାଷ-୯୧୭୮୩୪୨୨୫୯

ଗପ ନୁହେଁ (Not story)

ସାକ୍ଷୀ ଅଗ୍ରୱାଲ