ଉତ୍କଳର ସଂସ୍କୃତି, ପରମ୍ପରା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚେତନାର ପ୍ରାଣ ହେଉଛନ୍ତି ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ। ସେ କେବଳ ଓଡ଼ିଶାର ନୁହେଁ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ନାଥ। ତାଙ୍କ ଦୟା ଓ କରୁଣା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ। ପ୍ରତିବର୍ଷ ରଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ ସେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ରତ୍ନସିଂହାସନ ଛାଡ଼ି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଆସନ୍ତି। ଏହି ମହାପବିତ୍ର ଯାତ୍ରାକୁ ଘୋଷଯାତ୍ରା ବା ଗୁଣ୍ଡିଚା ଯାତ୍ରା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ସମୟରେ ଜନ୍ମବେଦୀରେ ତାଙ୍କ କଳା ଶ୍ରୀମୁଖ ଦର୍ଶନ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମନରେ ଭକ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅପାର ଶାନ୍ତି ଭରିଦିଏ।

ଆଷାଢ଼ ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନ ବଡ଼ଠାକୁର ବଳଭଦ୍ର, ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରା, ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଓ ଶ୍ରୀସୁଦର୍ଶନ ରଥରେ ବସି ଶ୍ରୀଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରକୁ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜନ୍ମବେଦୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ସାତ ଦିନ ବାସ କରି ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି। ଧନୀ କି ଗରିବ, ଉଚ୍ଚ କି ନୀଚ, ଜାତି କି ଧର୍ମ—କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ସମାନ ଭାବରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପା ଲାଭ କରନ୍ତି।

ପୌରାଣିକ କଥା ଅନୁସାରେ ମହାରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ମହାଦାରୁରୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଧାମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ସେହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରୀଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରର ଆଡ଼ପ ମଣ୍ଡପରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ସେଥିପାଇଁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଜନ୍ମବେଦୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମାତା ଗୁଣ୍ଡିଚାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଳନ କରି ମହାପ୍ରଭୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସନ୍ତି। ଏହି ପରମ୍ପରା ଆଜି ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମନରେ ଅଗାଧ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ।

ଜନ୍ମବେଦୀରେ କଳା ସାଆନ୍ତଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖ ଦର୍ଶନର ମହିମା ବହୁତ ଅଲୌକିକ। ତାଙ୍କର ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଖି, ସରଳ ହସ ଓ କରୁଣାମୟ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଭକ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଦିଏ। ଅନେକ ଭକ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ, ଜନ୍ମବେଦୀରେ କଳା ଶ୍ରୀମୁଖ ଦର୍ଶନ କଲେ ମନ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ ଏବଂ ଜୀବନରେ ନୂଆ ଆଶା ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ। ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଦେଶ-ବିଦେଶରୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ପୁରୀ ଆସି ଏହି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଦର୍ଶନର ସୌଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ରଥଯାତ୍ରା ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ଭଗବାନ ସମସ୍ତଙ୍କର। ସେ କାହାରି ମଧ୍ୟରେ ଭେଦଭାବ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରେମ, ଦୟା, କ୍ଷମା ଓ ସେବା ହେଉଛି ତାଙ୍କର ମୂଳ ବାର୍ତ୍ତା। ଜନ୍ମବେଦୀରେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଭକ୍ତଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥାଏ ଓ ଭକ୍ତିର ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ।

ଜନ୍ମବେଦୀରେ କଳା ଶ୍ରୀମୁଖ ଦର୍ଶନ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ମହାନ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପରମ୍ପରା। ଏହା ଭକ୍ତି, ବିଶ୍ୱାସ, ସମାନତା ଓ ମାନବତାର ପ୍ରତୀକ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ଅନୁସରଣ କରି ସତ୍ୟ, ପ୍ରେମ ଓ ସେବାର ପଥରେ ଚାଲିବା। ତାଙ୍କ କୃପାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ସୁଖ, ଶାନ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ!!