ଆଜିର ଦୁନିଆ ବହୁତ ବଦଳି ଯାଇଛି। ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଆମ ଜୀବନକୁ ସହଜ କରିଛି। ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ଓ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆ ବିନା ଜୀବନକୁ କଳ୍ପନା କରିବା ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟକର ଲାଗୁଛି। କିନ୍ତୁ ମୋର ଅନୁଭବ କହୁଛି, ଏହି ସୁବିଧା ଧୀରେ ଧୀରେ ଆମକୁ ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଡିଜିଟାଲ୍ ଚକ୍ରବ୍ୟୂହରେ ବାନ୍ଧି ଦେଉଛି।

କିଛି ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲେ ଆମ ପରିବାରର ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ବସି କଥା ହେଉଥିଲୁ। ବାପା ଦିନର କଥା କହୁଥିଲେ, ମାଆ ଘରର କଥା କହୁଥିଲେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ହସ ଖୁସିରେ ସମୟ କାଟୁଥିଲୁ। କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ବହୁତ କମ୍ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଘରେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ହାତରେ ମୋବାଇଲ୍ ରହୁଛି। କେହି ଭିଡିଓ ଦେଖୁଛନ୍ତି, କେହି ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି। ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର କଥାବାର୍ତ୍ତା ଯେପରି ଧୀରେ ଧୀରେ ହଜିଯାଉଛି।

ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ସମୟରେ ମୋବାଇଲ୍‌ରେ ବହୁତ ସମୟ ବିତାଉଥିଲି। ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ଫୋନ୍ ଧରୁଥିଲି, କିନ୍ତୁ କେବେ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ସମୟ କଟିଯାଉଥିଲା ଜାଣି ପାରୁନଥିଲି। ଗୋଟିଏ ଭିଡିଓ ପରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭିଡିଓ ଦେଖୁଥିଲି। ଏହାଦ୍ୱାରା ମୋର ପଢ଼ାରେ ମନ ଲାଗୁନଥିଲା। ମୁଁ ବୁଝିଲି, ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆ କେବଳ ଆମ ସମୟ ନୁହେଁ, ଆମର ଏକାଗ୍ରତା ମଧ୍ୟ ଚୋରି କରୁଛି।

ଡିଜିଟାଲ୍ ବିପ୍ଳବ ଆମକୁ ଖୋଲା ଆକାଶର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆଜି ଲାଗୁଛି, ଆମେ ସୁନାର ପିଞ୍ଜରାରେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଯାଇଛୁ। ଖାଇବା, ପିଇବା, ପଢ଼ିବା, ଶୋଇବା ଓ କାମ କରିବା—ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋବାଇଲ୍ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପଡ଼ିଛି। ଛୋଟ ପିଲାଠାରୁ ବୃଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ମୋବାଇଲ୍‌ରେ ଆକର୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଆଜିକାଲି ଅନେକ ଲୋକ କେଉଁଠି ବୁଲିଲେ, କଣ ଖାଇଲେ, କଣ ପିନ୍ଧିଲେ ଓ କଣ କିଣିଲେ, ସେସବୁକୁ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ଦେଖାଇବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି। କିଛି ଲାଇକ୍ ଓ ପ୍ରଶଂସା ପାଇବା ଆଶାରେ ସେମାନେ ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନରେ ଭିଡିଓ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ଅସାବଧାନତା ପାଇଁ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜୀବନ ଅକାଳରେ ଚାଲିଯାଉଛି। ଏଭଳି ଖବର ଆମେ ପ୍ରାୟ ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣୁଛୁ।

ଆଜିର ଯୁବପିଢ଼ି ମାନସିକ ଚାପରେ ରହୁଛନ୍ତି। ଅଧିକ ସମୟ ମୋବାଇଲ୍ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଫଳରେ ଅସ୍ଥିରତା, ନିଦ ନ ହେବା, ବିରକ୍ତି ଓ ରାଗ ବଢ଼ିଯାଉଛି। ବାପା ମାଆ ପାଠ ପଢ଼ିବାକୁ କହିଲେ କେତେକ ପିଲା ଭୁଲ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଘଟଣା ଖବର କାଗଜରେ ଦେଖିଲେ ମନ ବହୁତ କଷ୍ଟ ପାଏ।

ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ମିଛ ପ୍ରେମର ଜାଲ ବିଛାଇ ଅନେକ ଯୁବକ ଓ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଠକାଯାଉଛି। ସେହିପରି ସାଇବର ଠକମାନେ ଭୁଲ ଫୋନ୍ ଓ ଲିଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଲୋକଙ୍କର କଷ୍ଟ ଉପାର୍ଜିତ ଟଙ୍କା ଲୁଟି ନେଉଛନ୍ତି। ସଚେତନତାର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ ଅନେକ ଲୋକ ଏହି ଠକେଇର ଶିକାର ହେଉଛନ୍ତି।

ମୋର ମନେ ହୁଏ, ମୋବାଇଲ୍ ଓ ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ଖରାପ ନୁହେଁ। ଏହାର ଭୁଲ ବ୍ୟବହାର ହିଁ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି। ଆମେ ଯଦି ମୋବାଇଲ୍‌କୁ କେବଳ ଦରକାରୀ କାମରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ପରିବାର ସହ ସମୟ ବିତାଇବା, ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ିବା, ପ୍ରକୃତି ସହ ଯୋଡ଼ି ରହିବା ଓ ସାଇବର ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରତି ସଚେତନ ରହିବା, ତେବେ ଏହି ସମସ୍ୟାରୁ ବହୁ ପରିମାଣରେ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବା।

ଶେଷରେ ମୁଁ କହିବାକୁ ଚାହେଁ, ଡିଜିଟାଲ୍ ଯୁଗ ଆମ ପାଇଁ ବରଦାନ, କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟଧିକ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ଅଭିଶାପ ହୋଇପାରେ। ଏହି ଡିଜିଟାଲ୍ ବାଘର ମାରାତ୍ମକ କାମୁଡ଼ାରୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଆତ୍ମସଂଯମ, ସଚେତନତା ଓ ବାସ୍ତବବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରା ହିଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଔଷଧ। ପ୍ରଯୁକ୍ତିକୁ ଆମେ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଆମକୁ ବ୍ୟବହାର ନକରୁ। ତେବେ ଆମ ଜୀବନ ସୁଖମୟ, ସୁନ୍ଦର ଓ ସନ୍ତୁଳିତ ହୋଇପାରିବ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ!!