ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ପୁରୀ ହେଉଛି ଭକ୍ତି ଓ ଭାବର ପବିତ୍ର ଭୂମି। ଏଠାରେ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ବେଶରେ ଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଶ ପଛରେ ରହିଛି ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୌରାଣିକ କଥା ଓ ଗଭୀର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବ। ସେହିପରି ଏକ ମନୋହର ବେଶ ହେଉଛି ବାଙ୍କଚୂଡ଼ା ବେଶ ବାମନ ବେଶ।ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ହେଉଛନ୍ତି ଅନନ୍ତ ରୂପର ଅଧିକାରୀ। ଭକ୍ତ ଯେଉଁ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକେ, ପ୍ରଭୁ ସେହି ଭାବରେ ଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି। କେବେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, କେବେ ଶ୍ରୀରାମ, କେବେ ବାମନ ରୂପରେ ଭକ୍ତଙ୍କ ମନ ମୋହି ନିଅନ୍ତି। ବାମନ ରୂପ ହେଉଛି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ ପବିତ୍ର ଅବତାର।

ପୁରାଣ କଥା ଅନୁସାରେ, ଅସୁର ରାଜା ବଳି ନିଜର ଦାନଶୀଳତା ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା ନେବା ପାଇଁ ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଛୋଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାମନ ମାତ୍ର ତିନି ପାଦ ଭୂମି ମାଗିଲେ। ବଳି ଦାନ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ହେବା ପରେ ବାମନ ବିରାଟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଦୁଇ ପାଦରେ ସେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ମାପିଦେଲେ। ତୃତୀୟ ପାଦ ପାଇଁ ବଳି ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କଲେ।

ଏହି କଥା ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ଅହଂକାର ଯେତେ ବଡ଼ ହେଉ, ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ। ଦାନ, ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ରତା ହିଁ ମଣିଷର ପ୍ରକୃତ ଗୁଣ।

ବାଙ୍କଚୂଡ଼ା ବେଶରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ରୂପ ଭକ୍ତଙ୍କ ମନକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଦିଏ। ଛତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରତୀକ ସହ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାମନ ରୂପ ଦର୍ଶନ କରି ଭକ୍ତମାନେ ନିଜକୁ ଧନ୍ୟ ମନେ କରନ୍ତି। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଭକ୍ତ ହୃଦୟର ଦୁଃଖ ଦୂର କରି ଆଶା ଓ ଶାନ୍ତି ଦିଏ।

ହେ ରସିକିଆ କାଳିଆ ଠାକୁର! ତୁମର ରୂପ ଅନେକ, ଭାବ ଅନନ୍ତ। ବାମନ ରୂପରେ ତୁମେ ଛୋଟ ହୋଇ ମହାନ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ତୁମ ଚରଣରେ ଭକ୍ତର ଅହଂକାର ଲୀନ ହେଉ, ହୃଦୟରେ ଭକ୍ତି ଫୁଟି ଉଠୁ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଥରେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ବାମନ ବେଶ ଦର୍ଶନ କରେ, ତା’ର ମନ ନିଶ୍ଚୟ ପବିତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଏ।

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବାଙ୍କଚୂଡ଼ା ବେଶ ଆମକୁ ଏକ ସରଳ ବାର୍ତ୍ତା ଦିଏ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଖରେ ଧନ ନୁହେଁ, ଦାନ ନୁହେଁ, ବଡ଼ାଇ ନୁହେଁ; ନିଷ୍କପଟ ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ର ହୃଦୟ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ!!