🌹 କାହାଣୀ: ବିଧାୟକରୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ ମଧୁ

ଲେଖକ: ଫକୀର ପରିଡ଼ା

ଅଧ୍ୟାୟ–୫: ମଧୁଙ୍କ ନୂଆ ଇତିହାସ

ଗଞ୍ଜାମ ମାଟିର ଝିଅ ମଧୁସ୍ମିତା ସାହୁ। ଗୋଟିଏ ସମୟରେ ସେ ଥିଲେ ସାଧାରଣ ଗାଁର ଜଣେ ସମାଜସେବୀ। ଗାଁର ଦୁଃଖ, ଗରିବଙ୍କ ଲୁହ ଓ ଅସହାୟ ମହିଳାଙ୍କ କଷ୍ଟ ତାଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ବ୍ୟଥିତ କରୁଥିଲା।

ଲୋକଙ୍କ ସେବା କରି କରି ସେ ପ୍ରଥମେ ସରପଞ୍ଚ ହେଲେ। ତାଙ୍କ କାମ ଓ ସଂଘର୍ଷର କାହାଣୀ ଧୀରେ ଧୀରେ ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ପହଞ୍ଚିଲା। ପରେ ସେ ବିଧାୟକ ହେଲେ।

କିନ୍ତୁ ମଧୁଙ୍କ ଯାତ୍ରା ସେତିକିରେ ଶେଷ ହୋଇନଥିଲା।

ଦିନେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ଐତିହାସିକ ଖବର ଆସିଲା। ରାଜ୍ୟର ନୂଆ ମନ୍ତ୍ରିମଣ୍ଡଳରେ ତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି!

ଖବରଟି ଶୁଣି ମଧୁ କିଛି ସମୟ ନିରବ ହୋଇଗଲେ। ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଆନନ୍ଦର ଲୁହ ଝଲସି ଉଠିଲା।

ସେ ମନେ ପକାଇଲେ ନିଜ ଗାଁର ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ, ଯେତେବେଳେ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ଶୁଣିବାକୁ କେହି ଆଗକୁ ଆସୁନଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ସେ ନିଜକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ—ଦିନେ ସୁଯୋଗ ମିଳିଲେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବେ।

ଅଧ୍ୟାୟ–୬: ସାଇଙ୍କ ଆଖିରେ ଆନନ୍ଦର ଲୁହ

ମଧୁଙ୍କ ଏହି ସଫଳତାର ଖବର ପ୍ରଥମେ ଶୁଣିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାଇ ଥିଲେ।

ସାଇ ଫୋନ୍ କରି କହିଲେ, “ମଧୁ, ଆଜି ତୁମ ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ ହେଲା। ତୁମେ ଗୋଟିଏ ଗାଁର ସରପଞ୍ଚରୁ ବିଧାୟକ ଏବଂ ଏବେ ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଛ।”

ମଧୁ ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇ କହିଲେ, “ସାଇ, ପଦବୀ ପାଇବା ମୋର ଶେଷ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନୁହେଁ। ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛିବା ହିଁ ମୋର ପ୍ରକୃତ ଲକ୍ଷ୍ୟ।”

ସାଇ କହିଲେ, “ମଧୁ, ମନେ ରଖିବ, ମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ ହେଉଛି ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ। ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ହିଁ ତୁମର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।”

ମଧୁଙ୍କ ମନରେ ସାଇଙ୍କ କଥା ଗଭୀର ଭାବରେ ଛାପ ଛାଡ଼ିଲା।

ଅଧ୍ୟାୟ–୭: ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରଥମ ସଂକଳ୍ପ

ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଶପଥ ନେବା ପରେ ମଧୁ ନିଜର ପ୍ରଥମ ସଂକଳ୍ପ ଘୋଷଣା କଲେ।

ସେ କହିଲେ—

“ମୋ ରାଜ୍ୟର କୌଣସି ଝିଅ ଅର୍ଥ ଅଭାବରୁ ପାଠପଢ଼ା ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ। କୌଣସି ଶିଶୁ ବାଲ୍ୟବିବାହର ଶିକାର ହେବ ନାହିଁ। ଗରିବ ପରିବାର ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାର ବୁଲିବେ ନାହିଁ। ମହିଳାମାନେ ସମ୍ମାନ ଓ ସୁରକ୍ଷାର ସହିତ ବଞ୍ଚିବେ।”

ତାଙ୍କ ଘୋଷଣା ଶୁଣି ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ କରତାଳି ଦେଲେ।

ମଧୁ ଆହୁରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେଉଁ ଗାଁରୁ ଆସିଛି, ସେହି ମାଟିକୁ କେବେ ଭୁଲିବି ନାହିଁ। ମୋ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଫଳତା ଗରିବ ଲୋକଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦର ଫଳ।”

ଅଧ୍ୟାୟ–୮: ମାଟିର ଝିଅ, ରାଜ୍ୟର ମନ୍ତ୍ରୀ

ମଧୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କ ଗାଁରେ ଖୁସିର ମାହୋଲ ଦେଖାଦେଲା। ଗାଁର ବୟସ୍କ ଲୋକମାନେ କହିଲେ, “ଆମ ଗାଁର ଝିଅ ଆଜି ରାଜ୍ୟର ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଛି।”

ମଧୁ ଗାଁକୁ ଫେରିବା ଦିନ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବାରେ ସ୍ୱାଗତ କଲେ। ସେ ନିଜ ମାଟିକୁ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଥିଲା ଆନନ୍ଦ, ମନରେ ଥିଲା ଦାୟିତ୍ୱ ଏବଂ ହୃଦୟରେ ଥିଲା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅସୀମ ଭଲପାଇବା।

ସାଇ ଦୂରରୁ ମଧୁଙ୍କୁ ଦେଖି ହସିଲେ।

ମଧୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ, “ସାଇ, ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ମୋତେ ସାହସ ଦେଇଥିବାରୁ ଧନ୍ୟବାଦ।”

ସାଇ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମଧୁ, ତୁମର ମନରେ ଯେଉଁ ସେବାଭାବ ଅଛି, ସେହି ଭାବ ତୁମକୁ ଆଗକୁ ନେଇଛି। ଏବେ ତୁମର ପ୍ରକୃତ ପରୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।”

ମଧୁ ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ ମନେ ମନେ କହିଲେ—

“ମୋର ପଦବୀ ବଡ଼ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ମୋର ପରିଚୟ ସବୁଦିନ ଜଣେ ଜନସେବିକା ଭାବରେ ରହିବ।”

ସମାପ୍ତ ନୁହେଁ—ମଧୁଙ୍କ ସଂଘର୍ଷର ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟ: ମନ୍ତ୍ରୀ ମଧୁଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଇଲେ ସାଇ!