ଜଗା ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ କି ଧାଇଁ ମୁଁ ଆସିଲି ପୁରୀ

ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ମହାପ୍ରଭୁ ଆଜି ଯାଉଛନ୍ତି ମତେ ଛାଡି ।।

ଭାବ ବିହୋଳରେ ପଚାରି ବସିଲି କାହିଁକି ଯାଉଛ ପ୍ରଭୁ

କେତେ ଦୂରୁ ମୁହିଁ ଧାଇଁକି ଆସିଛି ଦର୍ଶନ ଟିକିଏ ଦବୁ ।।

ଉତ୍ତର ଆସିଲା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଯାଉଛି ଜନମ ବେଦୀ

ରଥ ଉପରକୁ ଚଢିଯାଏ ଟିକେ ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ ଦେବି ।।

କୋଟି କୋଟି ଲୋକ ଏକାଠି ଅଛନ୍ତି ଝରୁଛି ବରଷା ରାଣୀ

ସାରା ଜଗତର ଦେବତା ସିଏ ଯେ ନାଁ ତା ମଉଡମଣୀ ।।

ବାର ମାସେ ତେର ଯାତରା କରୁଛି ନାହିଁ ଫୁଣି ତାର ହାତ

ଭକତ ଜନଙ୍କୁ ଯାଚିକି ଦଉଚି ବୋଲାଉଛି ଜଗନ୍ନାଥ ।।

ପାଦ ନାହିଁ ପିନ୍ଧେ ସୁନା କଠଉ ସେ ମଥାରେ ମୁକୁଟ ମଣି

ଶେଷରେ ଆସୁଛି ପହଣ୍ଡି କରିସେ ନିଏ ଭକ୍ତ ମନ କିଣି ।।

କି ଗୁଣ ଗାଇବି ଜଗା କାଳିଆର ଆସୁଛି ସେ ଝୁଲି ଝୁଲି

ଗଜମୋତି ଦିଆ ପାନ ଖାଇ ଆଜି ହସୁଚିସେ ଖିଲି ଖିଲି ।।

ଭାଈ ଭଉଣୀକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇକି ବରଷକେ ଥରେ ଯାଉଛି

ମାଉସୀ ହାତରୁ ପୋଡା ପିଠା ଖାଇ ଘୁମୁରି ଘୁମୁରି ଆସୁଛି ।।

ମା ସାଆନ୍ତାଣି ରାଗିକି ଅଛନ୍ତି ଘୁରିଲାଣି ତାଙ୍କ ମଥା

ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ମନକଥା ଜାଣି ଆଣିଛନ୍ତି ପରା ମିଠା ।।

ଅଜବ କାହାଣୀ ଦେଖିକି ଦୁନିଆ ହେଉଛି ଯେ ଆଚମ୍ବିତ

ପୁରୀରେ ବସିକି ଦୁନିଆ ଚଳାଏ ମୋ ପ୍ରଭୁ ସେ ଜଗନ୍ନାଥ ।।

ଏମିତି କହିଲେ କହୁଥିବି ତାଙ୍କ ଅସରନ୍ତି ଗୁଣ ଗାରିମା

ମହାପ୍ରଭୁ ଟିକେ ସୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଡାକପଡେ ଉଠ ମଣିମା ।।

ଛାର ହୀନ ମୁହିଁ ମଣିଷ ଟିଏ ଯେ କାହିଁ ମୋର ଭାବ ଭକ୍ତି

ତତେ ଫୁଣି ମୁହିଁ ବାଖ୍ୟା ଯେ କରିବି ନାହିଁ ମୋର ମନେ ଶକ୍ତି ।।

ଦାସିଆ ଭଳିମୁଁ ନଡ଼ିଆ ଟିଏ ଯେ ବାଡିରୁ ଆଣିଛି ତୋଳି

ତୋ ବଡ ଦାଣ୍ଡରେ ଧୂଳିରେ ଗଡ଼ିବି ଭକ୍ତ ସାଲବେଗ ପରି ।।

କୋଠ ଭୋଗ ଖିଆ ଠାକୁର ଟିଏ ତୁ ତୋ ପାଇଁ ଷାଠିଏ ପଉଟି ରନ୍ଧା

ଦିନ ଦୁଃଖୀ ମୁହିଁ ଦିନ ମଜୁରିଆ ଲୋକେ ମତେ କରୁଛନ୍ତି ନିନ୍ଦା ।।

ଅଭାବ ହେବାରୁ ସ୍ୱଭାବ ଯାଉଛି କି କହିବି ଦୁଃଖ ମୋର

ଜାଣିଛି କାଳିଆ ଦୁଃଖ ହରେ ସବୁ କେବଳ ସେ ଦୁଃଖୀଙ୍କର ।।

ପ୍ରଣାମ ଘେନହେ ଦୀନବନ୍ଧୁମୋର ବଡଦାଣ୍ଡେ ହେଲିଠିଆ

କଥା ଦିଅ ବନ୍ଧୁ ଛାଡିବନି କେବେ ହେବି ଯେବେ ଏକୁଟିଆ ।।

ଜଣେ ଅଜଣା କବି

ଲଷ୍ମୀଧର ବିଶୋଇ

ଭାବର ଠାକୁର