🌹 ଫକୀର ପରିଡ଼ାଙ୍କ କଳମରୁ ଏକ ରୋମାଞ୍ଚକର କାହାଣୀ।

ମଧୁ ହେଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ

ଅଧ୍ୟାୟ–୯: ଗାଁ ମାଟିର ଝିଅରୁ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ

ଗଞ୍ଜାମ ମାଟିର ଝିଅ ମଧୁସ୍ମିତା ସାହୁଙ୍କ ଜୀବନରେ ଆସିଲା ଏକ ଐତିହାସିକ ମୋଡ଼। ଯେଉଁ ମଧୁ ଦିନେ ଗାଁର ଗରିବ ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଘର ଘର ବୁଲୁଥିଲେ, ସେହି ମଧୁ ଆଜି ରାଜ୍ୟର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିର୍ବାଚିତ ରାଜନୈତିକ ପଦବୀରେ ପହଞ୍ଚିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲେ।

ସରପଞ୍ଚରୁ ବିଧାୟକ, ବିଧାୟକରୁ ମନ୍ତ୍ରୀ—ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ସଂଘର୍ଷରେ ଭରି ରହିଥିଲା। ଏବେ କାହାଣୀରେ ଆସିଲା ଏକ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଧ୍ୟାୟ–୧୦: ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ ପାଇଁ ଡାକ

ଦିନେ ରାଜଧାନୀରେ ରାଜନୈତିକ ବୈଠକ ବସିଥିଲା। ଦଳର ବରିଷ୍ଠ ନେତାମାନେ ରାଜ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ।

ସେହି ସମୟରେ ମଧୁଙ୍କ ନାମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ ପାଇଁ ଆଲୋଚନାକୁ ଆସିଲା।

ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ନେତା କହିଲେ, “ମଧୁ ଗାଁରୁ ଆସିଛନ୍ତି। ସେ ଗରିବଙ୍କ ଦୁଃଖ ବୁଝନ୍ତି। ମହିଳାଙ୍କ ସମସ୍ୟା, ଶିଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଓ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ବିକାଶ ପାଇଁ ସେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି କାମ କରିଛନ୍ତି।”

ଆଲୋଚନା ପରେ ଦଳର ବିଧାୟକମାନେ ମଧୁଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବା ପାଇଁ ସମର୍ଥନ କଲେ।

ମଧୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଖବର ପହଞ୍ଚିଲା। ସେ କିଛି ସମୟ ନିରବ ରହିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ଭାସିଉଠିଲା ନିଜ ଗାଁର ମାଟି, ଗରିବ ମାଆଙ୍କ ମୁହଁ ଓ ସ୍କୁଲ ଯାଇପାରୁନଥିବା ଛୋଟ ପିଲାମାନଙ୍କ ଚେହେରା।

ସେ ମନେ ମନେ କହିଲେ, “ଏହି ପଦ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ନୁହେଁ, ଏହା ଲୋକଙ୍କ ସେବା କରିବାର ଏକ ବଡ଼ ଦାୟିତ୍ୱ।”

ଅଧ୍ୟାୟ–୧୧: ସାଇଙ୍କ ଆଖିରେ ଖୁସିର ଲୁହ

ମଧୁ ତୁରନ୍ତ ସାଇଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କଲେ।

“ସାଇ, ମୋ ଜୀବନରେ ଆଜି ଏମିତି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିଛି, ଯାହା ମୁଁ କେବେ କଳ୍ପନା କରିନଥିଲି।”

ସାଇ ପଚାରିଲେ, “କ'ଣ ହେଲା ମଧୁ?”

ମଧୁ ଭାବପ୍ରବଣ କଣ୍ଠରେ କହିଲେ, “ସାଇ, ମୋତେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେବାର ଦାୟିତ୍ୱ ମିଳିବାକୁ ଯାଉଛି।”

ସାଇ କିଛି ସମୟ ଚୁପ୍ ରହିଲେ। ତା'ପରେ କହିଲେ, “ମଧୁ, ମୁଁ ସବୁବେଳେ ତୁମକୁ ଲୋକଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଁଛି। ତୁମେ ଯେଉଁଠି ରୁହ, ନିଜ ମାଟି ଓ ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ଭୁଲିବ ନାହିଁ।”

ମଧୁଙ୍କ ଆଖିରୁ ଦୁଇଟୋପା ଲୁହ ଝରିପଡ଼ିଲା।

“ସାଇ, ତୁମର ଏହି କଥା ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରେରଣା।”

ଅଧ୍ୟାୟ–୧୨: ମଧୁଙ୍କ ଶପଥ

ଶେଷରେ ଆସିଲା ସେହି ଐତିହାସିକ ଦିନ।

ରାଜଭବନରେ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ ଉତ୍ସବ ଚାଲିଥିଲା। ଅତିଥି, ନେତା ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରତିନିଧିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ମଧୁସ୍ମିତା ସାହୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଶପଥ ନେଲେ।

ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଗଞ୍ଜାମର ତାଙ୍କ ଗାଁରେ ଆନନ୍ଦର ଲହରୀ ଖେଳିଗଲା। ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଇଲେ।

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମଧୁ ନିଜର ପ୍ରଥମ ଅଭିଭାଷଣରେ କହିଲେ—

“ମୁଁ ଗାଁ ମାଟିରୁ ଆସିଛି। ମୁଁ ଗରିବଙ୍କ କଷ୍ଟ ଦେଖିଛି, ମହିଳାଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ଦେଖିଛି ଓ ଯୁବକମାନଙ୍କ ଚାକିରି ପାଇଁ ଚିନ୍ତା ଦେଖିଛି।

ମୋ ସରକାରର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେବ ଶିକ୍ଷାର ବିକାଶ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବାର ଉନ୍ନତି, ମହିଳାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା, ଯୁବକଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଜଗାର ଓ ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ଆଇନ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ।

ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଶାସକ ହେବାକୁ ନୁହେଁ, ଆପଣମାନଙ୍କ ସେବକ ହେବାକୁ ଆସିଛି।”

ସଭାଗୃହ କରତାଳିରେ କମ୍ପି ଉଠିଲା।

ଅଧ୍ୟାୟ–୧୩: ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଗାଁ ଗସ୍ତ

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ପରେ ମଧୁ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ଗାଁକୁ ଫେରିଲେ।

ଗାଁର ଜଣେ ବୃଦ୍ଧା ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ରଖି କହିଲେ, “ମାଆ, ତୁ ଆଜି ଏତେ ବଡ଼ ପଦରେ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ଆମ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁଲିଯିବୁ ନାହିଁ।”

ମଧୁ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କ ହାତ ଧରି କହିଲେ, “ମାଆ, ଆପଣମାନଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ହିଁ ମୋର ଶକ୍ତି। ମୁଁ ମୋ ଗାଁକୁ ଓ ମୋ ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ଭୁଲିବି ନାହିଁ।”

ସେହି ଦିନ ସାଇ ମଧ୍ୟ ମଧୁଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ।

ସାଇ ହସି କହିଲେ, “ମଧୁ, ତୁମର ଯାତ୍ରା ସରପଞ୍ଚ ପଦରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଆଜି ତୁମେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ। କିନ୍ତୁ ମନେ ରଖ, ଲୋକଙ୍କ ଭଲପାଇବା ଅର୍ଜନ କରିବା ଯେତିକି କଷ୍ଟ, ତାହାକୁ ବଜାୟ ରଖିବା ତା'ଠାରୁ ଅଧିକ କଷ୍ଟ।”

ମଧୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସାଇ, ମୋର ଜୀବନ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ମୁଁ ଲୋକଙ୍କ ସେବା କରିବି।”

ଉପସଂହାର

ସରପଞ୍ଚରୁ ବିଧାୟକ, ବିଧାୟକରୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀରୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ—ମଧୁଙ୍କ ଏହି ଯାତ୍ରା ଏକ କଳ୍ପିତ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ କାହାଣୀ।

ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି—ପଦବୀ ମଣିଷକୁ ବଡ଼ କରେ ନାହିଁ; ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଓ ସେବାଭାବ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ମହାନ କରେ।

— ସମାପ୍ତ —🌺