ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ

ଖରାଛୁଟି ମାନେ ମଉଜ ମସ୍ତୀ। କିନ୍ତୁ ତା ସହ ଖରା ଗରମ୍ ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା। ତାହେଲେ କଣ କରା ଯିବ।କଣ ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଏଡେ ଵଡ ଖରାଛୁଟି ଟା ବ୍ୟର୍ଥ ଯିବ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଚିନ୍ତା କଲୁ ସିନେମା ଯିବା। କିଏ କୋଉଟା କହିଲା କିଏ ହିନ୍ଦୀ ତ କିଏ ଇଂରାଜୀ। ହଠାତ୍ ଆଖିରେ ପଡିଲା ଗୋଟିଏ ନୁଆ ଓଡିଆ ସିନେମା ର ପୋଷ୍ଟର। କିଏ କଣ ସବୁ ମତ ରଖିଲେ , କାହାର ମୁହଁ ବିଗିଡି ଗଲା ତ କିଏ କହିଲା ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ ଏଥର ପୁଣି ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ଵ କୁ ଫେରିଲାଣି । ଆଉ ଆମେ ନିଜେ ଓଡ଼ିଆ ହୋଇ ଯଦି ଆମ ଫିଲ୍ମ ଦେଖିବାନି ତାହେଲେ ଭଲ କି ମନ୍ଦ କାହାକୁ କହିବା କେମିତି। ତେଣୁ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା ଯେ ଯିବା। ଟିକଟ ହେଲା ପିଲା ବଡ ସମସ୍ତେ ଗଲୁ । ସିନେମା ର ନାମ ଟି ହେଲା ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ।
୮୦ ଦଶକ ରେ ହାକିମ ବାବୁ ପରି ଆୱାର୍ଡ଼ ପାଇଥିବା ସିନେମା କରିଥିବା ଜଣେ ଆଗ ଧାଡିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅମିୟ ପଟ୍ଟନାୟକ ଙ୍କ ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ଅନୁପମ ପଟ୍ଟନାୟକ।ସେ ମଧ୍ୟ ବାପା ଙ୍କ ପାଦ ଉପରେ ପାଦ ଥାପିବ ଧାରାରେ ପ୍ରତିକ୍ଷା ଓ କର୍ମ ପରି ଫିଲ୍ମ କଲାପରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଏକ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫିଲ୍ମ କରିଛନ୍ତି। ଯାହା ପରୀକ୍ଷଣ ସିନେମା ବୋଲି କହିପାରିବା।ଏହା ଏକ ହରର ସହ କମେଡି ଜୋନରେ ର ଫିଲ୍ମ। ଆଗରୁ ଓଡ଼ିଆରେ ହରର ଭୁତ କୁ ନେଇ ସିନେମା ବନାଯାଇଛି କିନ୍ତୁ କମେଡି ରେ ବୋଧେ ଏହା ପ୍ରଥମ।

ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରୁ ଓଡିଆ ସିନେମା ର ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା। ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ସିନେମା ର ପ୍ରଭାବ ,କପି ସିନେମା ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା କୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗ୍ରାସ କରିବାରେ ଲାଗିଲା। ଯୋଙ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟ ପାଖରେ କେବେ ଗାଁ ଗାଁ ଆସି ଶଗଡ ଲାଗେ ସେସବୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଖାଲି ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ହରେଇଲା। ଏବଂ ଦେଶ ଦୁନିଆ ରେ ଦିନେ ନିଜର ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ବର୍ତ୍ତମାନ ସବୁଠାରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ତଥା କପି ସିନେମା ନାଁ ରେ ବଦନାମ ହେଲା ଯାହା। ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା, ସମସ୍ତ ଦର୍ଶକ ତଥା ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ବାସ ହରେଇ ସାରିଥିଲା । ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ନିଶ୍ଵାସ ନେଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ହଠାତ୍ ୨୦୨୨ ଏକ ସିନେମା ଆସିଲା ଦମନ।ଯାହା ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରୁପେ ଓଡିଶା ର ମାଟି ପାଣି ପବନ ରେ ବନାଗଲା। ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାବାସୀ ନିଜ ଭାଷାକୁ ବଞ୍ଚାଇ ବାକୁ ଅଣ୍ଟା ଭିଡଲେ। ପୁଣି ସେଇ ବାସ୍ନା ସେଇ ସ୍ବାଦରେ ଆସିଲା ଗୋଟେ ପରେ ଗୋଟେ ସିନେମା ଯାହା ମନ ଜିତି ପାରିବା ଓଡ଼ିଆ ଦର୍ଶକଙ୍କ। ପୁଣି ଟାଣି ହୋଇ ଆସିଲେ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟ କୁ। ସେହି ଧାରାରେ ୨୦୨୬ ମଇ ୧ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଛି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ।

    କାହାଣୀ ଟି ଗତିଶୀଳ ହେଉଛି ମୂଖ୍ୟତଃ ଚାରିଜଣ କର୍ପୋରେଟ ଚାକିରିଆ ଙ୍କ ଆଗପଛରେ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ର କେନ୍ଦ୍ର ହେଉଛି ଧରାକୋଟ ପାଲେସ୍। ଧରାକୋଟ ଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ମ‌ହଲ। ଯାହାର ନାମ ମୁଗ୍ଧା ପାଲେସ। ଏମାନଙ୍କୁ କାମ ମିଳିଛି ସେହି ପାଲେସ୍ ଅଡିଟ କରିବା ପାଇଁ । ପ୍ଲାନ ହେଉଛି ଏହି ପାଲେସ୍ କୁ ଏକ ହୋଟେଲର ରୁପ ଦେବାପାଇଁ। ଭଲ କଥା ଟି ହେଉଛି ଓଡ଼ିଶାରେ ଏହି ଯାଗା ଏବଂ ସେ ମହଲ ସତରେ ସେହି ଯାଗାରେ ଅଛି। ଚାରିଜଣ କର୍ପୋରେଟ ଚାକିରିଆ ମନ୍ତ୍ର, ଚିନ୍ତାମଣି,ସନି, ଅଙ୍କିତା ଧରାକୋଟ ରେ ପହଞ୍ଚି ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ଏଠି ସଙ୍ଗୀତ ନିଷେଧ ବୋଲି। ଜାଗା ଜାଗା ରେ ପୋଷ୍ଟର ଲାଗିଛି ଏମିତିକି କୌଣସି ଭୋଜି ଭାତ ବାହାଘର ରେ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ବାରଣ କରାଯାଇଛି।ଧୀରେ ଧୀରେ କାହାଣୀ ଗତିଶୀଳ ହେଉଛି।ଏଠି ଆଉ ଏକ ଚରିତ୍ର ସହ ପରିଚୟ ହୁଏ ସେ ହେଲେ ପାଲେସ୍ ର ଜଗୁଆଳି (ପି.ଏମ)। ଏବଂ ଜଣାପଡେ ଯେ ସମୟ କ୍ରମେ ରାଜବଂଶର ଅବସାନ ପରେ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ଦୁରାବସ୍ଥା ଯୋଗୁଁ ନିଜେ ରାଜାଙ୍କ ବଂଶଧର ମହାରାଜା ପ୍ରଜା ମୁକୁନ୍ଦ ସିଂଦେଓ ହିଁ ଏହି ମହଲ ଟିକୁ ଜଗି ରହିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତ ଏଠିକୁ କେବଳ ଦୁଇ ଦିନ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଅଡିଟ କଲାବେଳେ ସେମାନେ ମହଲ ର ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରି ସେହି ନିଷେଧାଞ୍ଚଳ ରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି ତାପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି କାହାଣୀ ର ଦ୍ଵିତୀୟାର୍ଧ ମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅଧ୍ୟାୟ । ମହଲ ରେ କାହାର ଆତ୍ମା ଘୁରି ବୁଲୁଛି, କାହିଁକି ଏ ମହଲ ଆଜି ଧ୍ବଂସ ସ୍ତୁପ ମହାରାଜା ମହେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଦେଓ କଣ ଏମିତି କଲେ ମହଲ ଶ୍ରାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଲା ଏହିସବୁ ଜଣା ପଡ଼ୁଚି।

ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ଏହି ୩ଘଣ୍ଟା ବିଶିଷ୍ଟ ଦୀର୍ଘ କାହାଣୀ ଟି କଣ ସମ୍ବାଦ ବହନ କରୁଛି ତାହା ଦର୍ଶକ ପାଖରେ ଠିକ୍ ରେ ପହଞ୍ଚି ପାରୁଛି କି ନା?

କାହାଣୀ ର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ଭରପୁର ହାସ୍ୟରସ ରହିଛି। ଦର୍ଶକ ଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖି ପାରୁଛି। ସିନେମା ହଲ ହସ ରଜ ଫାଟି ପଡୁଥିଲା। କାହାଣୀ ରେ ସଙ୍ଗୀତ କୁ ନେଇ ଯେଉଁ ସମ୍ବାଦ ଟି ଦିଆଯାଇଛି ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ତି ସହ ଏକମତ ହେବେ‌।ତା ଛଡା ଯେହେତୁ ସଂଗୀତ ଏହି ସିନେମାର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁ ତେଣୁ ସଙ୍ଗୀତ ଉପରେ ବହୁତ ଭଲ କାମ କରାଯାଇଛି । ସତ କହିବାକୁ ଗଲେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ସଙ୍ଗୀତ ଉପରେ ଗଭୀର ଆଲୋକପାତ କରାଯାଇଛି। "ହଜିଗଲା କାହିଁ ବଇଁଶୀ କାହ୍ନା , ସୂର ଶୁଭେନା "ଯାହାକୁ ଗାଇଛନ୍ତି ଅନନ୍ୟା ଶ୍ରୀତମ ନନ୍ଦ ଏବଂ କମ୍ପୋଜ କରିଛନ୍ତି ଆଶିଷ ପ୍ରଧାନ। ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଗୀତ ଟି ହୋଇଛି ଏବଂ ପୁରା ଫିଲ୍ମ ରେ ବାରମ୍ବାର ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିବ ତଥାପି ଟିକେ ବିରକ୍ତ କରିବ ନାହିଁ। ତଥାପି ଯେତେବେଳେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଗୀତ ଟୀ ଶୁଣିବେ ଗୀତ ଟିର ମଧ୍ୟ ଭାଗ ରେ ଟିକେ ସୁର ଆଉ ଟିକେ ଭଲ ହୋଇ ପାରିଥାଆନ୍ତା ପରି ଲାଗେ। ସେ ଯାହା ହେଉ ଗୀତ ଟି କିନ୍ତୁ ହୃଦୟ କୁ ଛୁଇଁ ଯିବ। ଏବଂ ଏଯାଏଁ ତାର ଗୀତ ସଵୁ ୟୁଟୁବ ରେ ରିଲିଜ ମଧ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ।ତା ଛଡା ବାକି ଗୀତ ସବୁ ବି ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା । କାହାଣୀ ର ପ୍ରଥମ ଭାଗ ତ କେତେବେଳେ ବିତିଯାଏ ଜଣା ବି ପଡେନି କିନ୍ତୁ ଦ୍ବିତୀୟ ଭାଗ ଟିକେ ଲମ୍ବା ଲାଗିପାରେ। ଅଭିନୟ କଥା କହିଲେ ଗୋଟେ ବି କ୍ଷୁଣ ବାହାର କରି ପାରିବେନି। କମେଡି ସମୟ ହେଉ ବା ସିରିୟସ ଅଭିନୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଭିନେତା ଏକ ରୁ ବଳି ଆରେକ।ଲାଗୁଥିଲା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚରିତ୍ର କୃବଳ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ଲେଖା ଯାଇଛି ।ହର ରଥ , ଚୌଧୁରୀ ବିକାଶ ଦାସ , ଙ୍କ ଭଳି ପୁରୁଖା ଅଭିନେତା ମାନଙ୍କ ଆଗରେ ସାର୍ଥକ ଜଣେ ନୁଆ ଅଭିନେତା ବୋଲି ଆପଣ ଜାଣି ହିଁ ପାରିବେନି।ତା ଛଡା ଭୁମିକା ଙ୍କ ଅଭିନୟ ଚମତ୍କାର ହର ରଥ ବି ସୂର୍ଯ୍ୟମୟୀ ଙ୍କ ଯଦିଓ ବେଶି କିଛି କାମ ନଥିଲା ତଥାପି ସନୋଜଙ୍କ ରୋମାଣ୍ଟିକ ଏବଂ ହିରୋ ଅନ୍ଦାଜ ଭଲ ଲାଗିଲା କମେଡି ରେ ସନି ବା ମନ୍ମୟ ଦେ ସବୁଠୁ ଫରଫେକ୍ଟ କାମ କହିଲେ ଭୁଲ ହେବନି , ତା ଛଡା ମହାରାଜ ତଥା ଦରଵାନ ପ୍ରଜା ମୁକୁନ୍ଦ ଓ ବାବା ଭୁମିକାରେ ଦିପାନ୍ବିତ ଏକଦମ୍ ବଢିଆ କାମ କରିଛନ୍ତି।ସିନେମାଟୋଗ୍ରାଫି ବହୁତ ବଢିଆ।କିଛି ବି ଦୃଶ୍ୟ ଅତିରଞ୍ଜିତ ନାହିଁ।

ଏବେ ଆସିବା ସମାଲୋଚନା ଆଡ଼କୁ। ଯେମିତି ଆଗରୁ କହିଥିଲି କାହାଣୀ ର ମୂଖ୍ୟ ବିଷୟ ବସ୍ତୁ ହିଁ ସଙ୍ଗୀତ । ମୂଳ ସଙ୍ଗୀତ ଟି ଯଦିଓ ବହୁତ ଭଲ ହେଇଛି କିନ୍ତୁ ଅନ୍ତରା ରେ ଟିକେ ଖଟକୁଛି। ତାଛଡା ଶେଷ ଦୃଶ୍ୟ ଟି ଚିନ୍ତାମଣି ଙ୍କ ଅଭିନୟ ପ୍ରତିଭା କୁ ଦେଖାଇବା ଟିକେ ଅନାବଶ୍ୟକ ପରି ଲାଗିଲା। ସିନେମା ଟି ଯେହେତୁ ୩ଘଣ୍ଟାର ତେଣୁ ହୁଏତ ସେ ଦୃଶ୍ୟ ଟିକୁ ନ ରଖିଥିଲେ ଚଳିଥାନ୍ତା। ଏବଂ ରାଜକୁମାରୀ ମୁଗ୍ଧା ଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଟି ଟିକେ ଅବାସ୍ତବିକ ପରି ଅନୁନୟ ହୁଏ କାରଣ ତାହା ଭଲ ରେ ଦେଖା ଜାଇନି ଯେ ସେ କେମିତି ମଲେ। ସିନେମା ରେ ହରର ଭାଗ ଟିକେ କମ୍ ଲାଗିପାରେ।

ଓଡ଼ିଶା ର ଜନତା ତା ମାଟି କୁ ବହୁତ ଭଲପାଏ , ପ୍ତତି ଟି ହାଉସ୍ ଫୁଲ୍ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟ ଦେଖି ସେଇଟା ଆମେ ବୁଝିଗଲୁ।ଆମେ ବି ଚାହୁଁ ଆସ ସିନେମା ଦେଶ ବିଦେଶ ରେ ନାଁ କମାଉ। ଏମିତି ଭଲ ଭଲ ସିନେମା ଆସୁ ଭଲ ଭଲ କାହାଣୀ ନେଇ ଆମ ମାଟି ର କାହାଣୀ।,ଆମ ପାଣି ଆମ ପବନ ସହ ଯାହାକୁ ଆମେ ଗର୍ବର ସହ ଆମର ବୋଲି କହି ପାରିବା।ଏ ମାଟି,କାହାଣୀ ର ଗନ୍ତାଘର। ଏ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହେଲାଣି ମାନେ ଆମର ବିଶ୍ବାସ ଆଉ ଥମିବନି। ଏମିତି ଗୋଟେ ପରେ ଗୋଟେ ମାଇଲ ଷ୍ଟୋନ୍ ନେଇ ମାଡି ଚାଲିବ। ସିନେମା ଟି ନିଶ୍ଚିୟ ଦେଖନ୍ତୁ ଏବଂ ମୋର ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ଆପଣ ଟିକେ ବି ବୋର୍ ହେବେନି। ଆପଣଙ୍କ ପଇସାର ଉଚିତ ମୂଲ୍ୟ ନିଶ୍ଚିୟ ପାଇବେ।

ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ
ପରମିତା ମିଶ୍ର