ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ମହିମାକୁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ପ୍ରଣିପାତ କରି ଆସୁଅଛି। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତିରେ ସଦା ବନ୍ଧା ରହନ୍ତି। ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତାଧୀନ ଭଗବାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ସତ୍ୟ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକେ, ମହାପ୍ରଭୁ ସେହି ଡାକକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣନ୍ତି।

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କରୁଣାର ସୀମା ନାହିଁ। ସେ ଗରିବ, ଦୁଃଖୀ, ଅସହାୟ ଓ ଦୀନ ଲୋକଙ୍କର ସବୁବେଳେ ସହାୟ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧନୀ କିମ୍ବା ଗରିବର କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ। ଯାହାର ମନରେ ସତ୍ୟ ଭକ୍ତି ଅଛି, ସେହି ଭକ୍ତ ହିଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ। ଭକ୍ତର ଛୋଟ ଅର୍ପଣକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଆନନ୍ଦର ସହ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ତେଣୁ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପତିତପାବନ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।

ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି ଯେ, ଯେତେବେଳେ ସାଧୁ ଓ ଭକ୍ତମାନେ ବିପଦରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଧର୍ମର ସୁରକ୍ଷା ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ସେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବତାରର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା।

ଆମ ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ, ପ୍ରେମ, ଦୟା, ସେବା ଓ ନମ୍ରତା ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଭକ୍ତି ମଣିଷକୁ ଭଲ ମଣିଷ କରିଥାଏ ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଏ। ଆମେ ଯଦି ନିଷ୍ଠାର ସହ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଓ ସତ୍କର୍ମ କରିବା, ତେବେ ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ସଦା ଆମ ଉପରେ ରହିବ। ଭକ୍ତର ଡାକରେ ସାରା ଦେଉଥିବା ଏହି ମହାପ୍ରଭୁ ସତରେ ଭକ୍ତାଧୀନ ଭଗବାନ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅପାର କରୁଣା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ଚିରନ୍ତନ ପ୍ରେରଣା।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ!!

ଶୀର୍ଷକ -ଭକ୍ତାଧୀନ ଭଗବାନ

ଶୀର୍ଷକ -ଭକ୍ତାଧୀନ ଭଗବାନ