💞 ସମାଜର ବିରୋଧ ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧୁ ଓ ସାଇଙ୍କ ବିବାହ

ଏକ ଅମର ପ୍ରେମ କାହାଣୀ—ପ୍ରେମ, ତ୍ୟାଗ ଓ ନୂଆ ଜୀବନର ଆରମ୍ଭ

ଅଧ୍ୟାୟ–୧: ପ୍ରେମର ପଥରେ କଣ୍ଟା

ମଧୁସ୍ମିତା ଓ ସାଇଙ୍କ ପ୍ରେମ ଦିନକୁ ଦିନ ଗଭୀର ହେଉଥିଲା। ମଧୁ ଥିଲେ ଜଣେ ସାହସୀ ନାରୀ, ସମାଜସେବୀ ଓ ରାଜନୀତିରେ ନିଜର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ନେତ୍ରୀ। ଅନ୍ୟପଟେ ସାଇ ଥିଲେ ଜଣେ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଲେଖକ, ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ମଧୁଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା ଅସୀମ ଭଲପାଇବା।

କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ସମାଜର ସମସ୍ତେ ସ୍ୱୀକାର କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। କିଏ ବୟସର ତଫାତକୁ ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଲା, ତ ଆଉ କିଏ ମଧୁଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ସହ ଯୋଡ଼ି ସମାଲୋଚନା କଲା।

ଗାଁର ଚାହା ଦୋକାନଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସହରର ସଭାସମିତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚର୍ଚ୍ଚା ଚାଲିଲା।

କେହି କହୁଥିଲେ, “ଏ ପ୍ରେମ ବେଶି ଦିନ ରହିବ ନାହିଁ।”

ଆଉ କେହି କହୁଥିଲେ, “ମଧୁଙ୍କ ପରି ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମହିଳା ସାଇଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବେ—ଏହା କେମିତି ସମ୍ଭବ?”

ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ସାଇଙ୍କ ମନକୁ ଆଘାତ ଦେଉଥିଲା। ହେଲେ ସେ ମଧୁଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜର ଭଲପାଇବାକୁ କେବେ ଦୁର୍ବଳ ହେବାକୁ ଦେଇନଥିଲେ।

ଅଧ୍ୟାୟ–୨: ମଧୁଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି

ଦିନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମଧୁ ଓ ସାଇ ଏକ ନିର୍ଜନ ଉଦ୍ୟାନରେ ଦେଖା କଲେ। ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯାଉଥିଲା। ମଧୁଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଥିଲା।

ସାଇ ଧୀରେ ପଚାରିଲେ, “ମଧୁ, ତୁମେ କ’ଣ ଭାବୁଛ? ଆମ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଏତେ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି। ଯଦି ମୋ ପାଇଁ ତୁମର ସମ୍ମାନରେ ଆଞ୍ଚ ଆସେ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯିବି।”

ମଧୁ ସାଇଙ୍କ ହାତକୁ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ଧରି କହିଲେ, “ସାଇ, ତୁମେ ମୋର ସମ୍ମାନ ନୁହଁ, ତୁମେ ମୋ ଜୀବନର ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ଅଂଶ। ମୁଁ ସମାଜକୁ ସମ୍ମାନ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୋ ଜୀବନର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଭୟରେ ନେବି ନାହିଁ। ଆମେ କାହାର ଅପମାନ କରିବା ନାହିଁ, କାହା ସହ ଝଗଡ଼ା କରିବା ନାହିଁ। ଆମ ପ୍ରେମର ସତ୍ୟତାକୁ ଆମ ଆଚରଣରେ ପ୍ରମାଣ କରିବା।”

ସାଇଙ୍କ ଆଖି ଲୁହରେ ଭରିଗଲା। ସେ କହିଲେ, “ମଧୁ, ତୁମ ହାତ ଧରି ମୁଁ ଜୀବନର ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିବାକୁ ଚାହେଁ।”

ମଧୁ ହସି କହିଲେ, “ତେବେ ଆସ, ଆମେ ନୂଆ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିବା।”

ଅଧ୍ୟାୟ–୩: ବିବାହର ଶୁଭଦିନ

ଶେଷରେ ସେହି ଶୁଭଦିନ ଆସିଲା। ମଧୁ ଓ ସାଇ ନିଜ ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ରହି ବିବାହ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।

ବିବାହ ଦିନ ସକାଳୁ ମଧୁଙ୍କ ଘରେ ହଳଦୀ, ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ଓ ମଙ୍ଗଳଗୀତର ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ମଧୁ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଶାଢ଼ି ପିନ୍ଧି ସଜେଇ ହୋଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଲାଜ ଓ ଆଖିରେ ଭବିଷ୍ୟତର ଅନେକ ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା।

ସାଇ ମଧ୍ୟ ପାରମ୍ପରିକ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ବିବାହ ମଣ୍ଡପରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ମଧୁଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ କିଛି କ୍ଷଣ ପାଇଁ ନିରବ ହୋଇଗଲେ। ଯେଉଁ ମଧୁଙ୍କ ହସ ତାଙ୍କ କବିତାରେ ଫୁଲ ଫୁଟାଉଥିଲା, ଆଜି ସେହି ମଧୁ ତାଙ୍କ ଜୀବନସାଥୀ ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।

ପୁରୋହିତଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ ବରଣ କଲେ। ସାତଫେରା ସମୟରେ ସାଇ ମଧୁଙ୍କ ହାତ ଧରି ମନେ ମନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ—

“ସୁଖରେ ତୁମ ସାଥୀ ହେବି, ଦୁଃଖରେ ତୁମ ଆଶ୍ରୟ ହେବି। ତୁମ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବି ଏବଂ ତୁମ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ କେବେ ବନ୍ଧନ କରିବି ନାହିଁ।”

ମଧୁ ମଧ୍ୟ କହିଲେ—

“ତୁମ ଲେଖନୀକୁ ମୁଁ ସମ୍ମାନ କରିବି। ତୁମ ସଂଘର୍ଷରେ ତୁମ ପାଖରେ ରହିବି। ଆମ ମଧ୍ୟରେ ମତଭେଦ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପ୍ରେମକୁ କେବେ ଅସମ୍ମାନ କରିବି ନାହିଁ।”

ସିନ୍ଦୂର ପିନ୍ଧାଇବାର ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧୁଙ୍କ ଆଖିରୁ ଦୁଇଟୋପା ଲୁହ ଖସିପଡ଼ିଲା। ସାଇ ତାଙ୍କ ଲୁହ ପୋଛିଦେଇ କହିଲେ, “ଆଜିଠାରୁ ତୁମ ଦୁଃଖ କେବଳ ତୁମର ନୁହେଁ, ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କର। ଆଉ ତୁମ ହସ ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର।”

ଅଧ୍ୟାୟ–୪: ବିରୋଧ ମଧ୍ୟରେ ନୂଆ ସଂସାର

ବିବାହ ପରେ ମଧ୍ୟ ସମାଜର ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କରିନଥିଲେ। କେହି ଦୂରେଇ ରହିଲେ, କେହି ନିନ୍ଦା କଲେ। କିନ୍ତୁ ମଧୁ ଓ ସାଇ କାହାକୁ ଶତ୍ରୁ ଭାବିଲେ ନାହିଁ।

ମଧୁ ନିଜ ସମାଜସେବା ଜାରି ରଖିଲେ। ସାଇ ନିଜ ଲେଖନୀ ମାଧ୍ୟମରେ ମାନବିକତା, ନାରୀ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରେମର ସ୍ୱାଧୀନତା ବିଷୟରେ ଲେଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ରାତିରେ ମଧୁ ଦିନସାରାର କାମ ସାରି ଘରକୁ ଫେରିଲେ, ସାଇ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚା’ ତିଆରି କରି ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ମଧୁ ହସି ପଚାରୁଥିଲେ, “ଆଜି ମୋ ପାଇଁ କ’ଣ ଲେଖିଛ?”

ସାଇ ନିଜ ଡାଏରୀ ଖୋଲି ପଢ଼ୁଥିଲେ—

“ତୁମେ ମୋ ଜୀବନର କେବଳ ଗୋଟିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ନୁହଁ, ମଧୁ; ତୁମେ ମୋ ସମଗ୍ର ପୁସ୍ତକର ଆତ୍ମା।”

ମଧୁ ଲାଜେଇ ହସୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଥିଲା ଆପଣାପଣର ଆଲୋକ।

ଧୀରେ ଧୀରେ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ମନ ମଧ୍ୟ ବଦଳିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେମାନେ ବୁଝିଲେ, ଏକ ସମ୍ପର୍କର ମୂଲ୍ୟ କେବଳ ବୟସ, ପଦବୀ କିମ୍ବା ଲୋକଙ୍କ ମତରେ ନୁହେଁ; ପରସ୍ପରର ସମ୍ମାନ, ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧରେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି।

ଅଧ୍ୟାୟ–୫: ପ୍ରେମର ସତ୍ୟ ବିଜୟ

ବିବାହର ପ୍ରଥମ ବାର୍ଷିକୀ ଦିନ ସାଇ ମଧୁଙ୍କୁ ଏକ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକ ଉପହାର ଦେଲେ। ପୁସ୍ତକର ନାମ ଥିଲା—“ମଧୁ: ମୋ ଜୀବନର ମଧୁରତମ କବିତା।”

ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ପୃଷ୍ଠାରେ ଲେଖାଥିଲା—

“ଆମ ପ୍ରେମକୁ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ଘେରିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆମେ କାହାକୁ ହରାଇବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ପରସ୍ପରକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଜୀବନ ଜିତିବା ପାଇଁ ହାତ ଧରିଥିଲୁ। ମଧୁ, ତୁମ ସହ ଚାଲିବା ହିଁ ମୋର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଯାତ୍ରା।”

ମଧୁ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ହୃଦୟରେ ଚାପି ଧରିଲେ। ତା’ପରେ ସାଇଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି କହିଲେ, “ସାଇ, ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଏକାଠି ଥିଲୁ, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଲଢ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। ଆଜି ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଅନେକ କାମ କରିବାକୁ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ମୋର ଏତିକି ବିଶ୍ୱାସ—ଆମେ ପରସ୍ପରର ହାତ ଛାଡ଼ିବା ନାହିଁ।”

ସାଇ ହସି କହିଲେ, “ମଧୁ, ପ୍ରେମର ବିଜୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ହରାଇବାରେ ନୁହେଁ; ପରସ୍ପରକୁ ଜିତିବାରେ।”

ସେହି ରାତିରେ ଝରକା ବାହାରେ ଜହ୍ନ ହସୁଥିଲା। ମଧୁ ଓ ସାଇ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟତର ସ୍ୱପ୍ନ ବୁଣୁଥିଲେ—ଏକ ଏମିତି ସଂସାର, ଯେଉଁଠି ପ୍ରେମ ସହ ସମ୍ମାନ ଥିବ, ସ୍ୱାଧୀନତା ସହ ଦାୟିତ୍ୱ ଥିବ ଏବଂ ମତଭେଦ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ମାନବିକତା ଜୀବିତ ରହିବ।

ଏହିପରି ମଧୁ ଓ ସାଇଙ୍କ କାହାଣୀ କେବଳ ଦୁଇଟି ହୃଦୟର ମିଳନ ନୁହେଁ, ବରଂ ପରସ୍ପରର ସମ୍ମାନ, ସାହସ ଓ ବିଶ୍ୱାସରେ ଗଢ଼ିଉଠିଥିବା ଏକ ନୂଆ ଜୀବନର ଆରମ୍ଭ ହେଲା।

ଲେଖକ: ଫକୀର ପରିଡ଼ା

(ଏହା ଏକ କଳ୍ପନାମୂଳକ ପ୍ରେମ କାହାଣୀ।)ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟ: “ମଧୁ ଓ ସାଇଙ୍କ ନୂଆ ସଂସାର—ପ୍ରେମ ମଧ୍ୟରେ ଦାୟିତ୍ୱ, ସଂଘର୍ଷ ଓ ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତ।”

ସମାଜର ବିରୋଧ ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧୁ ଓ ସାଇଙ୍କ ବିବାହ

ଏକ ଅମର ପ୍ରେମ କାହାଣୀ ପ୍ରେମ, ତ୍ୟାଗ ଓ ଜୀବନର ଆରମ୍ଭ